Pepijn Corduwener is Universitair Hoofddocent bij het Departement Geschiedenis en Kunstgeschiedenis, afdeling Politieke Geschiedenis. Hij doceert in de BA Geschiedenis en de MA Geschiedenis van Politiek en Maatschappij en is actief in het universitaire strategische thema Institutions for Open Societies als lid van het Programmateam.
Hij onderzoekt de geschiedenis van democratie in West-Europa vanaf het begin van de twintigste eeuw. Zijn werk concentreert zich op drie samenhangende onderzoekslijnen.
De eerste onderzoekslijn richt zich op de relatie tussen de democratische crisis en ingrijpende veranderingen in de mediaregulering in Europa sinds de jaren zeventig. Met steun van een NWO SGW Open Competitie XS-beurs (2024) onderzocht hij hoe democratieën in het verleden reageerden op technologische innovaties in de media, zoals radio en commerciële televisie. Over dit onderwerp publiceerde hij dit artikel. Sinds 2026 leidt hij een door een NWO Vidi-beurs gefinancierd onderzoeksproject (2026–2031) naar de wisselwerking tussen democratische crisis en mediaregulering in Europa. Meer informatie hierover is te vinden onder het kopje ‘Onderzoek’.
De tweede onderzoekslijn betreft de geschiedenis van politieke partijen in de twintigste eeuw, met bijzondere aandacht voor de crisis van de volkspartijen en middenpartijen in vergelijkend West-Europees perspectief. Met een NWO Veni-beurs onderzocht hij de neergang van de volkspartijen in West-Europa. Over dit thema publiceerde hij diverse artikelen in historische journals en artikelen in politicologische tijdschriften en het boek The Rise and Fall of the People's Parties. A History of Democracy in Western Europe since 1918 (Oxford University Press, 2023). In 2026 verscheen hiervan een herziene Nederlandse vertaling onder de titel Opkomst en neergang van de Volkspartijen. Democratie in naoorlogs Europa (Amsterdam: Prometheus, 2026).
Een derde onderzoekslijn richt zich op de geschiedenis van politieke instituties en regimes, in het bijzonder op de wisselwerking tussen politieke ideeën en institutionele vernieuwing. Tot deze lijn behoren onder meer zijn eerste boek The Problem of Democracy in Postwar Europe(Routledge, 2017; paperback 2018), de samen met Eleni Braat geredigeerde bundel 1989 and the West. Western Europe since the End of the Cold War en dit artikel over geallieerde bezetting en regimeverandering in Italië en Duitsland na 1945.
Tot slot is hij gespecialiseerd in Italiaanse politiek en geschiedenis en schreef met Arthur Weststeijn Het Italiaanse Experiment. Een nieuwe geschiedenis van modern Italië (Amsterdam: Prometheus 2020) en redigeerde met Lucia Bonfreschi dit special issue van het Journal of Modern Italian Studies.
