Afgestudeerd! En nu...

Zorg voor mens en dier

Een foto van Sophie de Heus met honden
Foto: Robin Alysha Clemens

Naast haar werk als (neuro)psycholoog en psychodiagnostisch medewerker vrijwilligt Sophie de Heus (26) bij de Dierenbescherming.

Hoe heb je voor jouw studie gekozen? Mijn grootvader kreeg vrij jong Parkinson. Daardoor kwam ik regelmatig in verzorgingshuizen voor mensen met neuropsychologische aandoeningen. Ik vond dat heel interessant en wilde het graag beter begrijpen. Neuropsychologie was voor mij een logische keuze.

Heb je tijdens je studie actief voorbereid op je carrière? Ik heb naast mijn studie altijd in het ziekenhuis gewerkt. Ik begon met bedden verschonen en werkte later op verschillende afdelingen. Ik werkte daarnaast ook als receptionist en managementassistente in een revalidatiecentrum. Door die bijbaantjes wist ik hoe ziekenhuizen en de medische wereld in elkaar steken, wat nu goed van pas komt.

Het welzijn van mensen en dieren is vaak met elkaar verbonden

Foto van Sophie de Heus
Sophie de Heus

Waarom ben je als vrijwilliger bij de Dierenbescherming begonnen? In het ziekenhuis kon ik drie dagen per week terecht, waardoor ik tijd over had. Ik wilde altijd al iets met dieren doen en kwam toevallig de functie van coördinator voor het Dierenbuddy-project tegen. Ik begeleid nu zo’n vijftig vrijwilligers, die mensen met een kleine sociale cirkel en budget helpen met de zorg voor hun huisdier.

Is er overlap tussen je vrijwilligerswerk en baan in het ziekenhuis? De mensen die we via het Dierenbuddy-project helpen kampen regelmatig met chronische ziekten of psychische problemen. In het ziekenhuis zeggen mensen vaak niet naar een verzorgingstehuis te willen omdat ze hun huisdier niet willen opgeven. Het welzijn van mensen en dieren is vaak nauw met elkaar verbonden.

Wat was de grootste uitdaging bij het vinden van een baan? Ik kreeg op mijn stageplek een baan aangeboden, maar moest dan wel binnen tien weken mijn scriptie schrijven en afstuderen. Dat was een fantastische kans, maar ook erg stressvol. Nu is het vinden van een vaste functie op niveau een uitdaging. Pas afgestudeerden zoals ik zijn vaak afhankelijk van tijdelijke posities op hbo-niveau.

En nu ... Het liefst zou ik over een paar jaar de GZ-opleiding doen en later specialiseren als klinisch neuropsycholoog. Mijn ultieme droom is om eindverantwoordelijke of afdelingshoofd op een ziekenhuisafdeling te zijn..

Sophie de Heus (26) werkt sinds het afronden van de master Neuropsychology als (neuro)psycholoog en psychodiagnostisch medewerker in het ziekenhuis. Daarnaast coördineert ze een team vrijwilligers voor het Dierenbuddy- project van de Dierenbescherming.

Dit interview verschijnt in een langere versie ook op DUB, de onafhankelijke nieuwssite van de Universiteit Utrecht. Op de website van de DUB lees je al het actuele nieuws en achtergronden van de universitaire gemeenschap.