Hoe zit het met veroudering? Worden we onsterfelijk?

Als we nu straks al onze organen, weefsels en cellen met regeneratieve geneeskunde kunnen vervangen, betekent dit dan dat we eeuwig kunnen leven? En moeten we dat willen? 

Regeneratieve Geneeskunde werkt aan behandelingen voor ouderdomsziektes, bijvoorbeeld ziektes die gepaard gaan met de afbraak van gewrichten of van hersenweefsel. Een manier om dit te doen is om beschadigde roestcellen, ofwel senescente cellen, te verwijderen en het lichaam daar zelf nieuwe cellen voor in de plaats te laten maken. In proefdieren werkt dit al goed.  

Een andere toekomstige behandeling zou bijvoorbeeld kunnen bestaan uit het inspuiten van stamcellen of de transplantatie van ge-3D-printe weefsels of organen. Deze organen printen we het liefst van ‘jonge’ cellen: dat kunnen cellen zijn van een jonger persoon, of cellen van de patiënt zelf die weer jong gemaakt zijn.   

Door ouderdomsziektes te behandelen zou iemands levensduur iets verlengd kunnen worden.

Regeneratieve Geneeskunde zou dus kunnen bijdragen aan het verder verlengen van de levensverwachting van de gemiddelde Nederlander, maar nog belangrijker het langer goed houden van de gezondheid (ongeacht toename in jaren). Bij mensen ligt het maximum nu nog om 122 jaar (Jeane Calment, 1997) en daar zijn we de de laatste decennia niet bij in de buurt gekomen. Ook in proeven met muizen lukt het slechts om de levensverwachting met hooguit ongeveer een derde te laten toenemen. Hoewel er onderzoekers zijn die ouderdom zelf als een ziekte beschouwen die behandeld kan worden, lijkt het dus onwaarschijnlijk dat onsterfelijkheid om de hoek ligt. 

De diepte in

Hoe ver kunnen we het leven rekken? En welke nieuwe ontdekkingen en technieken maken dat mogelijk? Dat onderzoeken wetenschapsjournalist Diederik Jekel en onderzoeker Catalina Mosquera Rosas in de driedelige NPO 2-serie Jekels jacht naar het eeuwige leven.  

Ze bezoeken het lab van verouderingsbioloog Peter de Keizer in het UMC Utrecht, waar hij onderzoek doet naar senescente cellen. Ook kijken ze mee in het lab van biofabricatie-expert Riccardo Levato, waar met een speciale 3D-printtechniek levende menselijke weefsels in enkele seconden worden nagebootst.

Diederik Jekel op bezoek bij verouderingsbioloog Peter de Keizer
Bekijk de aflevering. Diederik Jekel op bezoek bij biofabricatie-expert Riccardo Levato

We worden met regeneratieve geneeskunde niet onsterfelijk  

Doel: Een lang en gelukkig leven 

Is het verlengen van onze levensverwachting een nastrevenswaardig doel? Het meest eenvoudige antwoord is: ja, bijna iedereen wil graag langer te leven hebben.  

Er is echter wel een zeer belangrijke voorwaarde: dat lange leven moet ook een gelukkig leven kunnen zijn, het liefst vrij van pijn en ziekte. Langer gezond is belangrijker dan langer leven. Dit is wat onderzoekers proberen vanuit verouderingsonderzoek en regeneratieve geneeskunde. 

De kwaliteit van leven heeft prioriteit over het verlengen van dat leven. 

In die zin heeft het verbeteren van de kwaliteit van leven dus prioriteit over het verlengen van dat leven, zeker in het geval van ouderdomsziektes. Als de gemiddelde levensverwachting stijgt heeft dit ook allerlei maatschappelijke implicaties, bijvoorbeeld voor de demografie van de bevolking (meer ouderen en wellicht bevolkingsgroei) wat weer impact kan hebben op bijvoorbeeld de pensioensleeftijd.  

Tenslotte zijn er denkers die beargumenteren dat het beter is om ouderdom en ziekte te accepteren als een normaal onderdeel van het leven. Iedereen gaat ten slotte eens dood.

Verder lezen over onderzoek

Bronnen:

Geschreven door: