‘Ik ben de mensen die doneerden zo ontzettend dankbaar’

Interview met Zhiyang die steun kreeg uit het Noodfonds

De meeste studenten kunnen een vrij zorgeloos leven leiden en zich grotendeels concentreren op hun studie. Maar wat als je te maken krijgt met ziekte, oorlog in je thuisland of met andere onvoorziene omstandigheden die je in acute financiële moeilijkheden brengen? De Universiteit Utrecht biedt extra steun waar mogelijk. Zo ook via het Noodfonds. Met een bescheiden bijdrage uit dit fonds voor bijvoorbeeld boodschappen of huur, kunnen studenten toch hun opleiding afronden. 

Wie zijn deze studenten en wat is hun verhaal? Vandaag spreken we Zhiyang Chen, masterstudent Informatica.

Fietsen en vriendelijkheid

Het is augustus 2025 wanneer Zhiyang vanuit Peking voor het eerst in Utrecht aankomt. De directheid in communicatie hier voelt als een verademing: “In China ben je veel tijd kwijt met raden wat mensen nu eigenlijk bedoelen. Hier zijn ze recht voor z’n raap, wat alles zoveel efficiënter maakt.”

Zhiyang is onder de indruk van de vriendelijkheid van de mensen die hij ontmoet, van de overweldigende hoeveelheid fietsen en van hoe de samenleving hier egalitairder lijkt dan in China. Hij voelt zich enorm bevoorrecht: hij is enthousiast over zijn studie en is één van de weinige gelukkige studenten die woonruimte heeft gevonden. Niets lijkt hem in de weg te staan om een succesvolle en zorgeloze student te zijn. Maar dan krijgt hij het nieuws dat zijn ouders hem financieel niet langer kunnen ondersteunen. 

Ik was zo gestrest, elke minuut van de dag

Geldnood

“Hoe moet ik dit redden? Hoe zit het met het collegegeld voor volgend jaar en met mijn levensonderhoud? Ik begon me constant zorgen te maken. Natuurlijk ging ik op zoek naar werk.” Al snel vindt Zhiyang een baan als onderwijsassistent. Maar in de laatste stap van het sollicitatieproces komt hij erachter dat hij niet over de juiste werkvergunning beschikt. Een aanvraag zou twee maanden duren; tijd die hij niet heeft. De baan gaat naar iemand anders en Zhiyang blijft in geldnood.

“Een vergunning voor werk in een restaurant is sneller te krijgen. Maar uit ervaring weet ik dat ik zou zakken voor mijn vakken als ik lange dagen in een restaurant zou werken. Ik heb een gezondheidsprobleem dat niet meehelpt en om te studeren en mijn examens te kunnen halen, heb ik echt tijd en focus nodig. 

Dus bedacht ik een manier om geld te verdienen met mijn kennis van algoritmen. Maar dat bleek geen goede weg. Ik besteedde er te veel tijd aan, sliep nauwelijks en moest het beetje geld dat ik nog had investeren. Mijn resultaten op de universiteit gingen bergafwaarts. Het voelde vreselijk. Ik was zo gestrest, elke minuut van de dag. Ik kon me niet concentreren en werd vergeetachtig.”  

Ik heb het verprutst, wat kan ik doen?

ChatGPT

Zonder eten in de ijskast, gaat Zhiyang online op zoek naar liefdadigheidsinstellingen, kerken, iedereen die hem misschien kan helpen. “De meeste mensen zouden waarschijnlijk hun ouders om hulp vragen, maar mijn gezinssituatie is ingewikkeld en om hulp vragen is voor mij niet echt een optie.”

Wanhopig vraagt Zhiyang aan ChatGPT: ‘Ik heb het verprutst, wat kan ik doen?’. Het antwoord: ‘Heb je al geprobeerd contact op te nemen met een studentendecaan? Zij kunnen je misschien helpen via het Noodfonds’. Tot dan toe had Zhiyang geen idee dat hij bij de universiteit terecht kon voor hulp. Met een bezwaard hart maakt hij een afspraak.

Het komt goed

“Ik was heel zenuwachtig voor de afspraak, want ik had nog nooit om dit soort hulp gevraagd. Ik maakte me zorgen over hoe ik de puinhoop waarin ik zat moest uitleggen. Ik besloot heel eerlijk te zijn en geen excuses te zoeken voor mijn eigen fouten. Tot mijn grote opluchting was de studentendecaan heel vriendelijk en begripvol en bood hij hulp aan. Hij probeerde me gerust te stellen en herhaalde steeds: ‘Het komt goed’. 

Een tijdje later was ik in een budgetsupermarkt op zoek naar de goedkoopste producten – ik had mezelf getraind in het vinden van producten van onder een euro – toen ik het e-mailtje van de studentendecaan zag waarin stond dat er geld naar me was overgemaakt. Wat een enorme opluchting. Ik ben meteen naar de bibliotheek gegaan om een bedankmailtje te schrijven.”

Als ik een vaste baan heb, ga ik zelf ook doneren aan het fonds

Dankbaar

“Ik heb nog steeds stress rond tentamens, maar nu heb ik vertrouwen dat het goed komt. Want ik kan me concentreren op mijn studie en hoef me geen zorgen te maken over andere dingen. In de zomer ga ik fulltime in een restaurant werken. Volgend jaar heb ik minder vakken en kan ik parttime blijven werken. De studentendecaan heeft me ook verteld dat ik het collegegeld in termijnen kan betalen. Dus ik denk dat alles nu goedkomt.

Ik ben de mensen die doneerden aan het Noodfonds zo ontzettend dankbaar. De hulp die ik heb gekregen, heeft enorm verschil gemaakt. Nu kijk ik weer optimistisch en vol vertrouwen naar de toekomst. Als ik een vaste baan heb, ga ik zelf ook doneren aan het fonds.” 

Lees ook het verhaal van Mahdi Aghayee Meibodi, masterstudent Artificial Intelligence