Next Stop: Melbourne - Arjan van Rooijen

Hoe kom je in Melbourne terecht?

Ik heb altijd al de behoefte gehad om een tijdje in het buitenland te wonen en te werken. Enkele drijfveren: mijn horizon verbreden, avontuur, mijn Engelse taalvaardigheid verbeteren en de natuur (ervan genieten en helpen beschermen). Ook wilde ik graag zien hoe aspecten uit de Nederlandse cultuur ergens anders ook een rol spelen; werkdruk en perfectionisme bijvoorbeeld.

Op de een of andere manier lonkte Australië al langer. Toen ik er uiteindelijk in 2017 ben gaan backpacken viel ik meteen voor het land. Het duurde nog wel tot 2024 tot ik zou emigreren. Ondertussen heb ik ook nog mijn partner ontmoet, die eerst voor mij van Friesland naar Utrecht verhuisde en toen gelukkig ook mee wilde naar Melbourne. 

Hoe ziet je gemiddelde week er nu uit?

Twee dagdelen per week geef ik Nederlandse les op een particuliere school. De meeste kinderen zijn half Nederlands. Door hun uiteenlopende taalniveau is het uitdagend, maar ik vind het ook heel leuk. Zo’n twee dagen werk ik aan freelance communicatie-opdrachten voor Nederlandse klanten. Dat doe ik meestal in de buurt-bieb, waar ik me lekker kan concentreren. 

Voor de rest van de tijd zet ik een Australische tak op van The Pollinators. Dat is een stichting die vlinders, bijen en andere bestuivers helpt in hun voortbestaan. In Australië is dat extra leuk, omdat hier ook zoogdieren zoals vleerhonden en buideleekhoorns bij de bestuivers horen. Ik help bij educatie en bewustwording, maar ook bij ‘rewilding’, een vorm van natuurherstel. De rode draad in mijn werk is maatschappelijke relevantie. 

Wat is de mooiste herinnering aan je studietijd in Utrecht? 

Met negen jaar studeren in Utrecht heb ik een enorme bak aan mooie herinneringen. Fietsen door de binnenstad vond ik bijvoorbeeld altijd een feest. En zodra ik mijn eerste bachelor, een muziekopleiding aan de HKU, had afgerond ben ik echt het studentenleven ingedoken. In die tijd ging ik veel uit, werd ik lid van studentenvolleybalclub USV Protos en heb ik voor de volleybalbond door heel Nederland gereisd om bossaball te introduceren – een combinatie van acrobatiek, volleybal en voetvolley. Binnen Taal- en Cultuurstudies was ik net rupsje Nooitgenoeg: van Spaans tot Griekse mythologie en studentenradio, ik heb het allemaal gedaan. Communicatie was mijn hoofdrichting – mijn inhoudelijk anker en het vak waarin ik ook ben gaan werken. Wat ik mooi vond aan een studie binnen de faculteit Geesteswetenschappen is dat je daar ‘goed’ leerde denken. Zoals kritisch lezen en analyseren. En verbanden leggen. Er ging toen echt een wereld voor me open. Ik reken me rijk met al die mooie herinneringen.

Wat mis je het meest als je aan Nederland denkt?

Behalve vrienden en familie mis ik de stad Utrecht waar ik 22 jaar heb gewoond. Vooral de schoonheid van Utrecht: de mooie gebouwen, de pleinen, de terrasjes en de gezelligheid op straat die je daardoor overal hebt. We wonen hier nu twee jaar en de eerste anderhalf jaar was ik veel aan het vergelijken. Mensen zijn hier hartelijk, maar het duurt lang voordat je tot de ‘inner circle’ wordt toegelaten. Een ander aspect is de duidelijkheid die Nederlanders elkaar geven. Hier zijn de mensen meer van ‘beating around the bush’. Soms weet je daardoor niet waar je aan toe bent. Die directheid kan ik hier wel eens missen.

Als er alumni nieuw zijn in Melbourne die zich misschien een beetje verloren voelen, zoals ik in de begintijd, dan hoop ik dat dat minder wordt doordat ze aansluiting vinden bij ons.

Waarom wil je actief worden voor het Alumni Netwerk Melbourne van de Universiteit Utrecht?

Ik ben een sociaal dier en ben graag onder de mensen. Als er niks is, dan organiseer ik het zelf wel. Dus het is vooral het sociale aspect, de gezelligheid en de verbondenheid die mij aantrekken. Daarnaast vind ik het ook leuk als je elkaar verder kunt helpen. Dat kan op zakelijk vlak zijn, maar dat hoeft niet. Als er alumni nieuw zijn in Melbourne die zich misschien een beetje verloren voelen, zoals ik in de begintijd, dan hoop ik dat dat minder wordt doordat ze aansluiting vinden bij ons. En dat verder helpen zit voor mij ook in kennis delen. Denk aan lezingen, rondleidingen, iets organiseren waarvan je slimmer wordt. Dat is er nu niet, dus ik zou dat wel willen organiseren.

Dat dit netwerk specifiek over Utrecht en de Universiteit Utrecht gaat, vind ik helemaal leuk. Hoe meer raakvlakken hoe beter. In september 2026 organiseer ik een eerste algemene borrel. We zien wel wie daar op af komt en waar mensen zin in hebben voor later in het jaar. We zitten hier naast een mooie wijnstreek, maar je kunt ook prachtig wandelen of fietsen. En volgend jaar januari is het Australian Open. Misschien kunnen we daar wel samen naartoe gaan.