Alumna Manou Scholten

Manou Scholten

MIJN LOOPBAAN ALS KINDERPSYCHOLOOG

Bachelor: Bachelor Psychologie (2008-2011); Master Kinder- en jeugdpsychologie (2013-2014)
Werkervaring: Kinder- en jeugdpsycholoog bij KidzTower; (kinder- en jeugd)psycholoog bij de NGO Mama Alice te Ayacucho, Peru 
Buitenlandervaring: Vrijwilligerswerk op 2 projecten in Cusco, Peru (2012)
Nevenactiviteiten: Verkorte opleiding tot pedagogisch werker tijdens bachelor

Dat ik psychologie zou gaan studeren wist ik al vroeg op de middelbare school. De ambitie om in het buitenland te werken kreeg ik pas toen ik tijdens mijn studie naar Peru vertrok om Spaans te leren en vrijwilligerswerk te doen. Hoewel ik daarna nog andere landen in Zuid-Amerika doorreisde had ik mijn hart inmiddels verloren aan Peru. Na deze reis heb ik mijn master gedaan en heb ik een jaar in Nederland gewerkt als psycholoog. De droom om in Peru te werken verdween niet, dus twijfelde ik geen moment toen ik begin 2016 de vacature zag voor een psycholoog bij de NGO Mama Alice in Ayacucho, Peru.

De droom om in Peru te werken verdween niet.
Manou Scholten
Manou Scholten

Mama Alice biedt (gratis) aanvullend onderwijs, vakopleidingen, psychosociale hulp en primaire medische zorg aan kinderen, jongeren en hun gezinnen. We werken in Yanama, één van de armste wijken van Ayacucho en gelegen aan de rand van de stad. Er is geen riolering, geen stromend water, mensen leven over het algemeen in vrij primitieve huisjes en de wegen bestaan uit stenen en zand. Hulp, op alle vlakken, is hier dus heel hard nodig. In Yanama werk ik in de ochtend of de middag om het merendeel van mijn cliënten te zien voor therapie, diagnostiek of een huisbezoek. Het andere dagdeel werk ik op kantoor in het centrum, waar ik voornamelijk administratieve taken heb. Wat me aantrekt in het werk is de uitdaging. We werken namelijk altijd met multiprobleemgezinnen, waar meestal sprake is van zware problematiek (denk aan huiselijk geweld, seksueel misbruik, drugs-/alcoholverslaving, trauma). Daarbij komen de uitdagingen kijken van het werken binnen een andere cultuur, maar ook het communiceren in een andere taal (Spaans en Quechua). Daarnaast hebben we hier minder middelen dan in Nederland, wat meer creativiteit vergt. Allemaal zaken die het werk bemoeilijken, maar ook mooier en interessanter maken. Al word ik uiteindelijk toch gewoon het meest blij van het zien van alle lieve, meestal lachende kinderen.

Ik ben hier nooit gekomen met het idee dat ik wonderen kan verrichten. Ik probeer in mijn achterhoofd te houden dat alle kleine beetjes helpen, dat je de één meer kunt helpen dan de ander. Soms is het toveren van een glimlach op het gezicht van een cliënt al heel wat. Dat neemt niet weg dat ik me ook weleens frustreer over het uitblijven van resultaten, want wat zie ik de levens van de mensen hier toch graag in positieve zin veranderen! Andersom leer ik ook veel van de Peruanen: tevreden zijn met weinig, maar toch altijd willen delen met anderen en het leven in het moment.

Al heeft mijn leven hier ook zo zijn pieken en dalen, ik ben nog altijd heel blij dat ik twee jaar geleden het vliegtuig in ben gestapt. Ik kan dan ook maar één tip aan anderen meegeven (hoe cliché ook): jaag je dromen na! Al is het beangstigend en moet je je hele leven omgooien. Vergeet niet, er is altijd een weg terug.