Paul Josef Crutzen

Nobelprijs voor de Scheikunde (1995)
Paul Crutzen - By Teemu Rajala - Own work, CC BY 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=10746599

Het gat in de ozonlaag

Paul Josef Crutzen had geen geld om een universitaire opleiding te betalen en zijn cijfers waren niet goed genoeg voor een beurs. Hij volgde een MTS-opleiding en werd na zijn huwelijk met een Finse vrouw computerprogrammeur bij het Zweedse Meteorology Institute Stockholm University (MISU).

Daar kreeg hij de mogelijkheid een universitaire opleiding te volgen. In 1963 studeerde hij af en begon aan zijn promotie. Een collega vroeg hem te helpen bij het opzetten van een model voor de zuurstofverdeling in de atmosfeer. Zo raakte hij voor het eerst geïnteresseerd in de ozonlaag.

"Over dertig of veertig jaar is het gat in de ozonlaag verdwenen."

Eerbewijzen

De ozonlaag bleef Crutzens belangrijkste wetenschappelijke thema. Hij ontving tal van eerbewijzen voor zijn werk en was betrokken bij alle internationale commissies die zich bogen over oplossingen voor de vervuiling van de atmosfeer.

Nobelprijs

Toen hij in 1995 zijn Nobelprijs kreeg was hij net parttime professor aan de Universiteit Utrecht. De prijs werd gezien al erkenning voor het nieuwe onderzoeksterrein van de atmosferische chemie.

Crutzen verwacht dat de maatregelen om de afbraak van ozon tegen te gaan effect zullen hebben. 'Over dertig of veertig jaar is het gat in de ozonlaag verdwenen', zei hij in september 2000 in een interview in Bild am Sontag.