‘Ik wil me ontwikkelen, geen etiketje'

Welk effect hebben diagnostische labels op het welzijn van kinderen?

Soms lopen kinderen tegen problemen aan waarvoor ze meer hulp nodig hebben dan thuis of op school beschikbaar is. Dit leidt dan vaak tot een ‘etiket’: een diagnostische indeling zoals ADHD, autisme spectrum stoornis of dyslexie. Gemiddeld krijgt 1 op de 15 kinderen in Nederland tijdens hun jeugd zo'n label.

 

ADHD-geneesmiddelen

Zulke classificaties zijn nodig om geschikte zorg te verkrijgen. Aan de andere kant bestaat er maatschappelijke onrust over de toenemende hoeveelheid labels. Ouders, scholen en hulpverleners plaatsen steeds meer vraagtekens bij de effecten van zo'n etiket. Wat gebeurt er met het zelfbeeld van een kind? En beïnvloedt een label de manier waarop zijn familie, leeftijdsgenoten en anderen met het kind omgaan?

Labels zijn bovendien niet specifiek genoeg om een omgeving te creëren die optimaal aansluit bij de behoeften van ieder kind. De vraag blijft dan ook of de indelingen nodig en wenselijk zijn. En zo niet, welke aanpak bij het in kaart brengen van individuele problemen en behoeften werkt dan wel? Het uitgangspunt van dit project is dat er meer aandacht moet komen voor de mogelijkheden en competenties van het kind, zijn familie en zijn omgeving.

Dit project heeft als doel om alle Utrechtse deskundigheid op het gebied van kinderontwikkeling en ontwikkelingsstoornissen samen te brengen. Wanneer we onze kennis integreren kunnen we samen met maatschappelijke en campuspartners onderzoeken wat het effect is van diagnostische labels op kinderen en op hun omgeving.

Met deze kennis hopen we een allesomvattende methode te ontwikkelen die diagnostische uitkomsten weergeeft in samenhang met de persoonlijke situatie. Dit biedt de mogelijkheid om meer op het kind gerichte behandelplannen aan te kunnen bieden.

 

Sluit je aan bij Dynamics of Youth

Ben je geïnteresseerd in dit project? Neem dan contact met op met onze uitvoerend directeur Petra van Dijk: +31 30 253 67 80, P.M.vanDijk@uu.nl.