Promotieonderzoek naar impact van verlangen naar aanraking op algemeen welzijn

Longing for touch (LFT: een verlangen naar aanraking) ontstaat wanneer iemand minder wordt aangeraakt dan ze zouden willen. Op 28 november heeft Dr. Birgit Hasenack haar proefschrift waarin dit onderwerp centraal stond succesvol verdedigd. Tijdens haar promotietraject onderzocht ze, onder begeleiding van Prof dr. Chris Dijkerman en Dr. Anouk Keizer, wat de impact van dit verlangen naar aanraking is op het algemeen welzijn, en op hoe aanraking wordt waargenomen.

Eerst heeft Hasenack gemeten hoeveel mensen tijdens en na de coronapandemie verlangden naar aanraking, en onderzocht ze wat de mogelijke oorzaken van dit verlangen kunnen zijn. 

Ik laat zien dat het verlangen naar aanraking hoog blijft, ook na de pandemie.

Fysieke afstand (zoals: niet in de buurt van je vrienden en familie wonen) wordt vaker genoemd als oorzaak dan interne barrières (bijvoorbeeld: de angst dat je afgewezen zult worden). “Daarnaast blijkt uit mijn onderzoek dat mensen met een hoger verlangen naar aanraking tijdens de pandemie ook een lagere fysieke, psychologische en sociale kwaliteit van leven ervoeren.” Dit benadrukt het belang van aanraking voor algemeen welzijn.

Ook heeft de promovendus onderzocht of een sterker verlangen naar aanraking samengaat met een prettigere waarneming van aanraking. Dit deed Hasenack bij gezonde mensen, poliklinische patiënten en vrouwen met interpersoonlijk trauma. “Voor de eerste twee groepen vond ik inderdaad dat afbeeldingen en video’s van aanraking als prettiger werden ervaren wanneer iemand meer verlangde naar aanraking.” Er was echter geen verband tussen een verlangen naar aanraking en de manier waarop fysieke aanraking werd ervaren.

Samengevat biedt Hasenacks proefschrift nieuwe inzichten in de mogelijke oorzaken en consequenties van het verlangen naar aanraking bij volwassenen. “Toekomstig onderzoek is nodig om vast te stellen hoe we de ontwikkeling van een verlangen naar aanraking kunnen voorkomen.”