Op zoek naar mijn rode draad: Bouwen aan een sociale modestart-up

Hoi, ik ben Ch’aska, bachelorstudent Communicatie- en Informatiewetenschappen en sinds kort Playground-coachee. Ik ben bezig een eigen modestart-up op te richten: Pacchamama. In mijn idee komen verschillende lijnen samen — mode, duurzaamheid en de wol uit mijn moederland Peru. Maar hoe ik die tot een eigen verhaal kan vervlechten, ben ik nog volop aan het uitzoeken.

Uit nieuwsgierigheid, en omdat ik mijn gedachten eens goed wilde ordenen, ging ik mee met Playground’s Community Outing. Samen met een groep UU-studenten en Bianca, onze communitymanager, volgde ik de Masterclass Sustainable Fashion Masterclass van Broed Utrecht. Er waren talks over storytelling en duurzame businessmodellen, een panelgesprek en een netwerkborrel. Ik hoopte vooral inspiratie op te doen, nieuwe mogelijkheden te ontdekken en te zien hoe anderen duurzaamheid écht handen en voeten geven.

Tijdens de sessie draaide het veel om transparantie, geloofwaardigheid en duidelijk communiceren binnen duurzame mode. Een idee bleef vooral hangen: de “Cirkels van Impact”, een model dat laat zien hoe je persoonlijke missie en waarden doorwerken in je keuzes, je bedrijf en uiteindelijk de gemeenschap en omgeving waarin je opereert. Het herinnerde me eraan dat goede bedoelingen pas iets waard zijn als je handelen ermee in lijn is. Als ik met Peruaanse ambachtslieden wil werken: hoe laat ik dat zien in mijn inkoop, mijn communicatie en de manier waarop ik de gemeenschap ondersteun? Hoe zorg ik dat elke keuze echt betekenisvol doorwerkt?

Als half-Peruaanse raakte dit me extra sterk. De wol uit deze gemeenschappen is geen simpel materiaal: het is generaties aan kennis, traditie en zorg—voor mens én dier. Elke vezel draagt erfgoed, cultuur en vakmanschap in zich. Terwijl ik nadacht over authenticiteit besefte ik dat samenwerken met deze makers veel verder gaat dan een product ontwerpen; het is een manier om verhalen, waarden en relaties te respecteren die al eeuwen bestaan.

Ik heb ontzettend veel geleerd, en wil graag een paar belangrijke inzichten met jullie delen:

• Authenticiteit doet ertoe. Goede storytelling begint bij oprechte kennis, verantwoordelijkheid en transparantie. Als ik de rijkdom van Peruaanse wol wil laten zien, hoort het hele verhaal daarbij: de mensen, het proces en de impact — niet alleen mooie termen.
• Duidelijkheid wekt vertrouwen. Niemand heeft iets aan vage duurzaamheidsclaims. Bewijs — certificeringen, lifecycle-data, concrete voorbeelden van wat een gemeenschap eraan heeft—maakt duurzaamheid tastbaar en geloofwaardig.
• Kwaliteit is de basis. Hergebruik, repareren en ontwerpen voor een lange levensduur werkt alleen als iets ook echt goed gemaakt is.

Na even met Bianca te hebben gekletst – onze geweldige communitymanager die met ons mee was – nam ik ook een paar van haar inzichten mee die mijn eigen denken een extra zet gaven.

• Kies een focus en word daar echt goed in. Of dat nu duurzaamheid, circulariteit of regeneratie is: expertise geeft richting en impact.
• Storytelling is een ambacht. Talita Kalloe, die sprak over “Sustainable Storytelling”, benadrukte dat krachtig en eerlijk communiceren te leren is. Door je keuzes, je proces en je impact helder te delen, bouw je vertrouwen op. (Meer in haar boek Sustainable Storytelling.)

Wat de dag misschien wel het mooist maakte, was dat ik er met de Playground-community was. Omdat ik omringd was door mensen die ik al kende — nieuwsgierig, betrokken en open — werd het geen eenrichtingsverhaal maar een gesprek. We deelden ideeën, stelden vragen die ik alleen misschien niet had gesteld, en lieten elkaar nieuwe invalshoeken zien. Daardoor keek ik ineens anders naar mijn eigen project. Voor wie maak ik dit eigenlijk? Welke verandering wil ik betekenen voor Peruaanse makers? Hoe kan ik trouw blijven aan hun vak, cultuur en waarden, terwijl ik hun verhaal op een zorgvuldige manier versterk? En welke blijvende indruk wil ik dat mijn start-up achterlaat?

De tijd met de community liet me opnieuw voelen dat ondernemerschap echt geen soloreis is. Het bracht me nieuwe lessen, inspiratie en uitdagingen, en verbond me met mensen en ideeën die mijn denken verder brachten dan ik in mijn eentje zou komen. Ik heb nu een veel duidelijker beeld van hoe ik de volgende stappen van Pacchamama wil vormgeven. Wil je niets missen? Volg Pacchamama op Instagram en kijk mee hoe het verder groeit.

Ik kan ze dan ook van harte aanraden. Ze geven energie, inzichten, nieuwe contacten en misschien wel het belangrijkste: een realistisch beeld van wat échte duurzaamheid en ondernemerschap vragen.