24 februari 2017

Nora Stel op Radio 1 over Palestijnse vluchtelingen in Libanon

Palestijns vluchtelingenkamp in Libanon © iStockphoto.com/Jcarillet
Palestijns vluchtelingenkamp in Libanon © iStockphoto.com/Jcarillet

Op 17 februari jongstleden verdedigde dr. Nora Stel (Geschiedenis van de internationale betrekkingen) haar proefschrift over de samenwerking tussen Palestijnse vluchtelinggemeenschappen in Libanon met lokale overheden. Op de dag van haar promotie was Stel te gast bij NPO Radio 1 om uitleg te geven over de situatie van Palestijnen in Libanon.

Syrische vluchtelingen

Stel trekt onder meer parallellen tussen het huidige Libanese beleid omtrent Syrische vluchtelingen en de Palestijnse vluchtelingen, die al jaren in Libanon verblijven. De Libanese overheid heeft een verbod uitgevaardigd op officiële vluchtelingenkampen voor Syriërs. Dat hangt nauw samen met de Palestijnse vluchtelingen: de Libanese regering is bang dat de Syriërs, als ze opgevangen worden in officiële kampen, net als de Palestijnen nooit meer zullen weggaan. De Palestijnen zijn al sinds 1948 in Libanon en het ziet er niet naar uit dat hun recht op terugkeer binnenkort erkend en gerealiseerd gaat worden.

Nora Stel MA
Dr. Nora Stel

Tussen wal en schip

De kleine, officieuze Palestijnse vluchtelingengemeenschappen die Stel onderzocht, worden niet erkend door de Verenigde Naties, noch door de Libanese staat. Ze vallen buiten al het bestaande beleid en afspraken, en het is totaal onduidelijk wie er verantwoordelijk is voor deze gemeenschappen. 

Erkenning en hervorming

Om de situatie voor de 400.000 Palestijnen die in deze kampen verblijven te verbeteren zijn volgens Stel meerdere dingen nodig. Er moet druk op Israël gezet blijven worden om hun recht op terugkeer te erkennen, Libanon moet zijn Palestijnse vluchtelingen beter behandelen, bijvoorbeeld door de Palestijnse volkscomités die het nu voor het zeggen hebben in de informele nederzettingen te erkennen. Tegelijkertijd moeten die comités van binnenuit hervormd worden, want dat zijn bepaald geen democratische comités. "Maar als erkenning en hervorming hand in hand gaan, denk ik dat dat een goed begin is om het institutionele vacuüm te doorbreken", besluit Stel.