Lodewijk Hijmans van den Bergh ontvangt zilveren erepenning

Tijdens het Utrecht 1636-diner van het Universiteitsfonds op 12 februari heeft de voorzitter van het College van Bestuur Hans Brug de zilveren penning uitgereikt aan Lodewijk Hijmans van den Bergh. De zilveren penning wordt uitgereikt aan personen die zich bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt voor de Universiteit Utrecht. 

Onder het voorzitterschap van Lodewijk Hijmans van den Bergh heeft het Utrechts Universiteitsfonds een opmerkelijke ontwikkeling doorgemaakt. Hij heeft het fonds niet alleen bestuurlijke stabiliteit gebracht tijdens en na corona, maar vooral nieuwe betekenis gegeven. Onder zijn leiding groeide het fonds uit tot een levende gemeenschap waarin alumni, studenten, onderzoekers en vrienden van de universiteit elkaar vinden in een gedeelde betrokkenheid bij wetenschap en samenleving.

Generous for generations

Sinds Lodewijk voorzitter werd, heeft hij er alles aan gedaan om het fonds een onmisbare schakel te laten zijn in de relatie van de alma mater met alle alumni, wereldwijd: Utrecht for life. Voor het leven, dat was zijn mantra. Hij wist de band tussen de universiteit en haar alumni te verdiepen door het gesprek niet te beperken tot geven en ontvangen, maar door te spreken over gedeelde waarden en identiteit. In zijn optiek is het Utrechts Universiteitsfonds geen verzameling donateurs, maar een gemeenschap van generaties die elkaar inspireren: ‘generous for generations’. Daarmee bracht hij een nieuw bewustzijn in de organisatie – het besef dat schenken aan de universiteit vooral een daad van verbinding is. Daarbij zag Lodewijk de Universiteit Utrecht als de plek waar kritische wereldburgers worden gevormd. Zoals bekend is dit een van de leidraden geworden van de strategie van de Universiteit Utrecht als geheel.

Kenmerkend voor Lodewijks voorzitterschap was zijn vermogen om verder te kijken dan de vanzelfsprekendheden van het moment. Waar anderen nog wel eens de grenzen zagen van wat mogelijk is, herkende hij de ruimte voor vernieuwing. Hij wist mensen te verleiden tot groter denken – niet door overtuiging op te leggen, maar door richting te geven aan het gesprek. Onder zijn leiding kreeg het Utrechts Universiteitsfonds een eigentijds profiel: verankerd in zijn rijke traditie, maar met een open blik naar de toekomst.

In Lodewijk Hijmans van den Bergh kwam visie samen met rust, zakelijkheid met verbeeldingskracht. Hij gaf betekenis aan de rol van de universiteit als broedplaats van kritische wereldburgers, en plaatste het fonds in dat licht: als schakel tussen verleden en toekomst, tussen generaties die kennis én verantwoordelijkheid delen.

Dankzij zijn inzet staat er nu een organisatie die niet alleen middelen verzamelt voor talent en onderzoek, maar ook verhalen, relaties en overtuigingen verbindt. Een organisatie die de waarden van de universiteit – openheid, nieuwsgierigheid en maatschappelijke betrokkenheid – op inspirerende wijze tot leven brengt.

Het Utrechts Universiteitsfonds, en met haar de Universiteit Utrecht, is hem daarvoor grote dank verschuldigd. Zijn voorzitterschap laat een erfenis achter van betekenis, verbinding en generositeit – een erfenis die ook de komende generaties zal inspireren.