Laat JOUW ideeën groeien met het Playground Stageprogramma
Wat als een deel van je studie besteed kon worden aan het ontwikkelen van je eigen ideeën — projecten die echte waarde creëren voor anderen, of dat nu op sociaal, cultureel of financieel vlak is — en dat ook meetelt voor je diploma?
Bij het Playground Stageprogramma zijn Joost, Bram, Yin en Yeline precies daarmee bezig. In hun eerste maand gingen ze aan de slag met ideeën en onderzoek, en leerden ze samen in een inspirerende en nieuwsgierige omgeving.
Benieuwd naar waar ze aan werken en hoe ze hun stage tot nu toe ervaren? Laat hen zelf aan het woord!
Joost
Hoi! Ik ben Joost (26), masterstudentSocial, Health and Organisational Psychology. Mijn stage richt zich op het ontwikkelen van een oplossing die organisaties real-time inzicht geeft in het welzijn van hun medewerkers.
Mijn missie
Te vaak blijven mentale gezondheidsproblemen op de werkvloer onzichtbaar totdat ze escaleren naar burn-out, ziekteverzuim of verlies van productiviteit. Huidige aanpakken zijn vaak traag en theoretisch, en tonen problemen pas nadat de schade al is opgetreden.
Mijn aanpak richt zich op een laagdrempelige oplossing waarmee het welzijn van teams meteen inzichtelijk wordt. Zo kunnen organisaties vroegtijdige signalen van stress herkennen, werkdruk aanpassen, ondersteuning bieden en voorkomen dat kleine problemen uitgroeien tot crises.
Mijn doel
Aan het einde van mijn stage wil ik een werkend prototype hebben ontworpen. De oplossing moet gebruiksvriendelijk, laagdrempelig en gecentraliseerd zijn, zodat organisaties welzijnspatronen binnen teams kunnen volgen, trends over tijd kunnen vergelijken en gericht kunnen ingrijpen waar het het meest nodig is.
Mijn ultieme ambitie? Hier een startup van maken, of het nu een platform, een procesmodel of een andere vorm wordt, zolang het maar echt impact kan maken. Ik ben realistisch genoeg om te weten dat zoiets niet vanzelf gaat, maar ik ga er wel de volle 100% voor knallen om het voor elkaar te krijgen!
Mijn “Aha!”-moment
Tot nu toe heb ik met 50 professionals gesproken, van HR-managers tot organisatiehoofden en andere vertegenwoordigers. Sommigen zijn enthousiast, anderen sceptisch, en elk perspectief leert me iets nieuws. Deze gesprekken helpen me te begrijpen waar het hulpmiddel de meeste impact kan hebben, en mijn doelgroep wordt steeds duidelijker. Op dit moment lijken grotere bedrijven en remote teams bijzonder veelbelovend.
Contact leggen kan zenuwslopend en vermoeiend zijn (mijn LinkedIn-account maakt momenteel zulke bizarre overuren ), maar het is essentieel. Het gaat niet per se om de cijfers; het gaat erom te begrijpen voor wie je ontwerpt en wat echt nuttig zal zijn in hun dagelijkse werk. Daar ligt het echte leren: ideeën worden pas betekenisvol als ze de mensen bereiken die ze daadwerkelijk gaan gebruiken.
Bram & Yin
Hoi! Wij zijn Bram (24) en Yin (27) en volgen momenteel de master Sociology: Contemporary Social Problems. Onze stage richt zich op het toepassen van sociologische inzichten op echte maatschappelijke uitdagingen en het werken aan praktische, sociaal relevante oplossingen.
Onze missie
Ons project heet Utrecht Skills Pass. We onderzoeken hoe een “Skills Pass” kan helpen de kloof te overbruggen tussen statushouders (vluchtelingen met verblijfsstatus) en de Nederlandse arbeidsmarkt.
Veel statushouders hebben waardevolle vaardigheden, ervaring en talenten, maar deze zijn niet altijd zichtbaar of makkelijk te erkennen door werkgevers. Met de Skills Pass willen we deze competenties transparanter en toegankelijker maken. Het idee is dat werkgevers door het duidelijk tonen van vaardigheden minder terughoudend zijn, en dat statushouders beter kunnen worden gematcht met betekenisvolle werkgelegenheden.
Ons doel
Aan het einde van deze stage hopen we de eerste echte stappen te hebben gezet richting de ontwikkeling van het concept van de Skills Pass als mogelijke maatschappelijke dienst. Tegelijkertijd willen we ons begrip van de barrières die statushouders op de arbeidsmarkt ervaren verdiepen en concrete, realistische manieren onderzoeken om deze aan te pakken. Uiteindelijk hopen we dat ons werk bijdraagt aan een oplossing die daadwerkelijk maatschappelijke impact kan hebben.
Ons “Aha!”-moment
Wat ons tijdens de eerste maand echt verrast heeft, is hoeveel mensen oprecht willen helpen. Van medewerkers van de gemeente tot professionals die betrokken zijn bij de uitvoering: veel stakeholders staan open om mee te denken en hun ideeën bij te dragen. Die openheid en bereidheid om samen te werken heeft ons positief verrast.
Een ander hoogtepunt is de samenwerking binnen ons team. We vullen elkaar goed aan en de startup-achtige sfeer bij Playground stimuleert ons om creatief te denken, te experimenteren met ideeën en problemen vanuit nieuwe invalshoeken te benaderen. Het is ontzettend energiek geweest – we zijn er eerlijk gezegd behoorlijk enthousiast over!
Yeline
Hoi! Ik ben Yeline, masterstudent Social Challenges, Policies, and Interventions. Voor mijn stage werk ik aan ASAP, een app die vrouwen helpt zich veiliger te voelen door ze direct te verbinden met mensen die ze vertrouwen.
Mijn missie
Met ASAP wil ik de “tussenmomenten” van angst aanpakken die vrouwen dagelijks ervaren — bijvoorbeeld ’s avonds alleen op weg naar huis, het openbaar vervoer nemen of op een date gaan. Ik wil die kwetsbaarheid omzetten in directe ondersteuning, zodat vrouwen snel en betrouwbaar hulp kunnen krijgen voordat een situatie escaleert.
Mijn doel
Aan het einde van mijn stage hoop ik een werkend prototype van ASAP te hebben. De app zal functies bevatten zoals SOS-meldingen op het vergrendelscherm, live locatie delen, directe terugbelopties en check-ins. Daarnaast zet ik stappen om een community rondom sociale veiligheid op te bouwen, te beginnen met mijn eerste evenement bij Playground op 13 april 2026.
Mijn “Aha!”-moment
Het werken aan ASAP heeft me laten zien hoeveel verantwoordelijkheid erbij komt kijken om iets van jezelf te starten. Wetende dat deze app zoveel vrouwen kan helpen, maakt me dat enorm enthousiast en gemotiveerd om er alles in te steken. Tegelijkertijd leer ik dat een goede balans in mijn leven houden geen luxe is, maar essentieel. Dat besef van balans komt ook voort uit het idee dat ik niet alles alleen hoef te doen — het opbouwen van een team en taken delegeren is minstens zo belangrijk als het werk dat ik zelf doe. Leren omgaan met die verantwoordelijkheid terwijl ik mijn eigen energie bescherm, is tot nu toe een van de belangrijkste lessen geweest.