31 maart 2017

Brigitta Keij in de media met promotieonderzoek

Babylab. Foto Ed van Rijswijk
Babylab. Foto Ed van Rijswijk

Op 31 maart promoveerde dr. Brigitta Keij (Language processing and language pathology) op haar onderzoek naar taalverwerving bij baby's. NEMO Kennislink en Neerlandistiek besteedden aandacht aan haar onderzoek.

Dr. Brigitta Keij
Dr. Brigitta Keij

Klemtonen

Op de website Neerlandistiek (31 maart) is te lezen dat Keijs proefschrift allerlei nieuwe aanwijzingen geeft over taalverwerving, vooral over hoe baby's klemtooninformatie gebruiken om woorden van elkaar te scheiden. In het Nederlands staat de klemtoon bijna altijd aan het begin van het woord. Uit eerder onderzoek was al bekend dat kinderen die zo'n 'klemtoon-voorop-taal' leren gebruikmaken van klemtonen om woorden te onderscheiden. Keij betrekt in haar onderzoek echter ook een 'klemtoon-achterop-taal' in haar onderzoek, het Turks. Dat levert volgens Neerlandistiek een verrassende conclusie op: "Ook Turkse kinderen van een maand of acht er nog vanuit lijken te gaan dat de klemtoon vooraan ligt." Volgens Kleij is de meest aannemelijke verklaring hiervoor dat zulke jonge kinderen nog niet zo bezig zijn met klemtonen, maar meer letten op de vorm en melodie van de hele zin.

Babylab

Kleij deed veel van haar onderzoek in het Utrechtse Babylab, vertelt ze aan NEMO Kennislink. Ze legt uit hoe haar experimenten met de baby's in hun werk gingen. Met eye tracking-apparatuur volgde ze de oogbewegingen van baby's om te testen hoe aandachtig ze zijn bij het luisteren en kijken naar een computerscherm met een vrouw die klankreeksen uitspreekt. Over het algemeen waren de baby’s erg geboeid, vertelt ze. "We weten dat ze graag naar gezichten kijken, dus dat vrouwengezicht hielp heel erg. Bovendien waren de geluidsfragmenten ingesproken op de manier waarop veel ouders tegen hun kinderen praten, met veel intonatieverschillen. Ook dat trok de aandacht." De aanbeveling die uit Kleijs onderzoek volgde was dan ook dat het goed is voor de taalverwerving van kinderen als ouders op een 'babytoontje' tegen baby's praten, daarin zitten immers veel intonatieverschillen die de baby aandachtig maken, en daardoor leren ze sneller.