Alumnus Hans Versnel promoveert op z’n 87ste
Begin november 2025 verdedigde Hans Versnel zijn proefschrift over de verbetering van kampongs en stedelijk bestuur in Indonesië. Op de vraag of hij de oudste promovendus ooit is, antwoordt Versnel: “Nou, ik ben niet de oudste hoor, er was ooit iemand van 89, dat heb ik uitgezocht. Maar het voelt bijzonder.”
Alumnus Hans Versnel (87) promoveerde begin november 2025 aan de Universiteit Utrecht. Hij werd geboren in Jakarta - toen nog Batavia - en kwam vlak na de Tweede Wereldoorlog naar Nederland. In 1962 begon hij aan de studie sociologie in Utrecht. Daarna werkte hij veel in het buitenland, onder andere in de ontwikkelingssamenwerking bij de Wereldbank. De laatste jaren van zijn loopbaan werkte hij bij de gemeente Utrecht als bestuursadviseur van B&W. Bestuurlijke vraagstukken en het leven in steden hebben hem altijd geboeid: “Ik ben gek op de stad. Dat is de mooiste plek waar je kan leven.”
Na zijn pensioen in 2003 kreeg Versnel meer tijd om zich te verdiepen in wat hem al lang fascineerde: Indonesië. Het land zit in zijn DNA. Tijdens een conferentie in Surabaya werd hij uitgenodigd om een kampong te bezoeken die in de koloniale tijd was verbeterd. “Dat vond ik zó interessant. Dat is gebeiteld in mijn hoofd gebleven. Ik kreeg zin om met die stedelijke politiek in Indonesië aan de slag te gaan.” Hij schreef er een artikel over, later een hoofdstuk voor een boek. Toen iemand opmerkte dat dit wel eens een promotieonderzoek kon worden, groeide het uit tot een groter project. “Ik ben er eigenlijk ingerold.”
Mijn hart springt open wanneer ik iets in Indonesië kan doen.
Versnel werkte in totaal 20 jaar aan zijn proefschrift, soms intensief, soms maanden niet, omdat hij ook veel reisde met zijn vrouw. Zijn onderzoek laat zien dat bestuurlijke decentralisatie een doorslaggevende rol speelde bij de verbetering van kampongs, zowel in de koloniale periode als in het onafhankelijke Indonesië.
In 2019 overleed zijn vrouw. Tijdens een van hun gezamenlijke reizen kocht zij in Jakarta een cadeau voor het moment dat hij zou promoveren. Toen we hem spraken, lag het nog ongeopend in de kast. “Zij zou zich het meest verbazen dat het gelukt is,” zegt hij.
Tekst: Nancy Anraad
Foto: Archief Hans Versnel