Ouderlijke stress houdt in dat ouders negatieve gevoelens hebben ten opzichte van zichzelf en hun kinderen, en is vaak het gevolg van een mismatch tussen de eisen en middelen die nodig zijn om de ouderrol te vervullen. Het zelfbeeld van ouders (d.w.z. zowel de inhoud als de structuur) kan een persoonlijke hulpbron zijn en is een niet te verwaarlozen factor in ouderlijke stress die nader onderzoek vereist. Als inhoud van het zelfbeeld zijn persoonlijkheidsdimensies (bijv. Big-Five) in verband gebracht met ouderlijke stress door hun invloed op de selectie, beoordeling en copingstijlen van mensen bij stressvolle gebeurtenissen. Er is echter nog steeds een systematische analyse nodig, aangezien de effectgroottes per onderzoek verschillen. Wat de structuur van het zelfbeeld betreft, wordt dit weliswaar beschouwd als een beschermende factor tegen stressfactoren omdat het mensen beter in staat stelt om met negatieve beoordelingen om te gaan, maar er is nog geen onderzoek gedaan naar het directe verband tussen de duidelijkheid van het zelfbeeld en ouderlijke stress. Om de bovengenoemde hiaten aan te vullen, onderzoekt dit project daarom hoe het zelfbeeld van ouders (zowel de inhoud als de structuur) verband houdt met ouderlijke stress. Ten eerste zal een meta-analyse worden toegepast om de omvang van de relatie tussen de inhoud van het zelfbeeld (d.w.z. de Big Five-persoonlijkheid) en ouderlijke stress te onderzoeken, evenals moderatoren die deze associatie kunnen verzwakken of versterken. De tweede en derde studie zullen de rol van zowel de inhoud als de structuur van het zelfbeeld bij het voorspellen van ouderlijke stress onderzoeken aan de hand van de longitudinale multigenerationele RADAR-dataset. In het vierde onderzoek zal een kwalitatief onderzoek worden uitgevoerd om de rol te onderzoeken die het zelfbeeld speelt bij het verlichten van ouderlijke stress.

• prof. dr. Susan Branje
• Wenxuan Hao
• dr. M.H. (Monika) Donker