Rick Dolphijn is schrijver, docent en curator wier werk zich beweegt tussen filosofie, ecologie en de kunsten. Opgeleid in de cultuurtheorie en geworteld in de continentale filosofie, onderzoekt hij hoe mensen samenleven met – en als deel uitmaken van – meer‑dan‑menselijke werelden, van wetlands en delta’s tot keukens en stadsstraten.
Aan de Universiteit Utrecht, waar hij universitair hoofddocent mediastudies is, ontwikkelt hij onderwijs en onderzoek om studenten en collega’s uit te nodigen om te experimenteren met concepten, met methoden en met samenwerkingen buiten de universiteit. Al meer dan tien jaar bouwt hij “global classrooms” die Utrecht verbinden met plekken als Hongkong, Barcelona en Gdańsk, met de vraag hoe steden en delta’s eruitzien als we de handelingskracht van water, bodem, dieren en infrastructuren werkelijk serieus nemen (en niet alleen ‘vanuit de mens’ denken). Gaandeweg zijn deze uitwisselingen uitgegroeid tot een bredere praktijk van community‑based research en curatoriële projecten.
Zijn boeken en bundels volgen deze ontwikkeling. Van vroeg werk over foodscapes en het alledaagse leven, via zijn betrokkenheid bij nieuw materialisme en het posthumanisme, tot recente reflecties op stedelijke deltas, moerassen, extractivisme: zijn schrijven zoekt naar vormen van theorie die dicht bij de texturen van de wereld blijven. In gesprek met denkers als Gilles Deleuze, Michel Serres, Isabelle Stengers en Amitav Gosh, maar ook met storytellers, kunstenaars, schrijvers, verschenen zijn meer dan honderd artikelen en essays in boeken en tijdschriften op het snijvlak van filosofie, cultuurstudies en kunst.
Parallel daaraan is Dolphijn in toenemende mate betrokken geraakt bij grote, collaboratieve (Europese) projecten waarin academici, kunstenaars, activisten en lokale gemeenschappen samenkomen. Internationale onderzoeksconsortia over voedsel, convivialiteit en migratie, maar ook tentoonstellingen en langlopende artistieke samenwerkingen, stellen hem in staat om ideeën over ecologie en rechtvaardigheid in concrete contexten (bijvoorbeeld tenroonstellingen) te beproeven. Het More‑Than‑Human Studies Lab, dat hij in Utrecht ontwikkelt, komt voort uit dit verlangen: plekken te creëren waar filosofie de wereld niet interpreteert, maar zich met haar verwikkeld, bij haar gaat zitten, naar haar luistert en helpt om andere vormen van samenleven voor te stellen.