Is onze planeet en het globale klimaatsysteem veerkrachtiger dan we denken?

Of naderen haar vitale systemen hun kantelpunt?

Het aardsysteem zit vol verrassingen. Dat fascineert me, en tegelijk maakt het me ongerust. Momenteel voeren we ongecontroleerde experimenten uit met klimaat- en landgebruiksverandering, op een planeet die we niet volledig begrijpen, een planeet waarvan haar vitale systemen abrupt en onomkeerbaar kunnen verschuiven zodra zelfversterkende terugkoppelingen te ver worden doorgedreven.

Dagelijks denk ik na over hoe de oceaan, de atmosfeer en 's werelds bossen elkaar in balans houden, en over wat er kan gebeuren als die balans plotseling verstoord raakt. Mijn promotieonderzoek richt zich op twee van zulke vitale aardsystemen die onder ongekende menselijke druk staan: het Amazonewoud en de Atlantische Meridionale Omwentelingscirculatie (AMOC; waarvan de Golfstroom een bekend onderdeel is). Ik ben geïnteresseerd in hun (verborgen) connecties, en in de vraag of hun onderlinge interacties, en menselijke verstoringen zoals ontbossing, elkaar dichter bij, of juist verder van, hun mogelijke kantelpunten kunnen duwen.

Om deze vragen te beantwoorden, zweef ik graag tussen disciplines, in samenwerking met ecologen, (klimaat)fysici, wiskundigen en sociale wetenschappers. Ik combineer gedetailleerde klimaatsimulaties met eenvoudigere, meer conceptuele modellen om deze dynamiek vanuit verschillende invalshoeken te verkennen. Om de fysieke verbindingen tussen de Amazone en de Atlantische Oceaan te achterhalen, gebruik ik een “moisture tracking tool” genaamd UTrack, dat atmosferisch vocht volgt terwijl het tussen en over oceaan en bos reist.

Mijn promotieonderzoek maakt deel uit van EMBRACER, een Nederlands onderzoeksprogramma naar de terugkoppelingen binnen het klimaatsysteem. Ik sta altijd open voor samenwerkingen en praat graag met journalisten, studenten, of iedereen die nieuwsgierig of bezorgd is over het Amazonewoud, kantelpunten in het klimaat en de veerkracht van onze planeet.