Ik ben Marij Swinkels (1989), onderzoeker, docent en adviseur in de bestuurs- en organisatiewetenschap aan de Universiteit Utrecht. In mijn werk staat de vraag centraal hoe publieke organisaties in een kortetermijnwereld oog kunnen houden voor langetermijnvraagstukken.

Na mijn studie Bestuurs- en Organisatiewetenschap werkte ik als onderwijsmanager en onderzoeker bij de Nederlandse School voor Openbaar Bestuur en als crisisonderzoeker bij de Zweedse Defensieacademie. Daar ontdekte ik hoe onderzoek direct kan bijdragen aan publieke vraagstukken en maatschappelijke impact kan hebben.

Mijn universitaire carrière begon met promotieonderzoek naar de Europese schuldencrises, waarin ik onderzocht hoe, wanneer en waarom de overtuigingen van Europese politieke leiders ertoe doen in crisismanagement. In mijn proefschrift “The role of EU leaders and ideas in managing the Eurozone crisis: navigating uncharted territory” liet ik zien dat hun beleidsideeën – en de mate waarin zij openstaan voor nieuwe ideeën – van directe invloed zijn op gezamenlijke beleidsreacties en daarmee op de uitkomsten van grensoverschrijdende crises. Mijn proefschrift werd bekroond met de UACES Best PhD Thesis Prize.

Sindsdien richt mijn onderzoek zich op de rol van ideeën over de toekomst. Ik bestudeer wat werken aan toekomstverbeelding doet met de kwaliteit van beleid en in hoeverre diverse toekomstbeelden bijdragen aan (de mate van) steun voor langetermijnbeleid. Binnen het ADAPT-onderzoeksprogramma werk ik mee aan onderzoek naar veerkrachtige samenlevingen in crisistijd, met speciale aandacht voor de toekomstgeletterdheid van crisismanagers. Via onderwijs en onderzoek ontwikkel ik methoden, zoals toekomstontwerp (future design), die beleidsmakers, professionals, studenten en inwoners helpen bij het denken over en maken van de toekomst.

Binnen de opleiding Bestuurs- en Organisatiewetenschap ben ik betrokken bij cursussen over toekomstdenken (De Toekomst is Nu), (klimaat)beleidsanalyse beleid, advisering, en rechtvaardig bestuur. In 2019 ontving ik de Utrecht University Teacher Talent Award. In 2016 zette ik het nog altijd bestaande programma Incluusion op, een programma dat de toegang tot hoger onderwijs voor vluchtelingstudenten vergroot. Voor dit initiatief werd ik in 2020 samen met mijn collega’s Hilke Grootelaar en Elena Valbusa onderscheiden met de Zilveren Penning van de Universiteit Utrecht.

Impact maken zie ik als een manier van werken: ik betrek relevante publieken bij het formuleren van onderzoeksvragen, de uitvoering van onderzoek en het delen van resultaten, en ga actief in gesprek met bijvoorbeeld politici, beleidsmakers en inwoners over mijn onderzoek. Ik werk samen met diverse overheidsorganisaties in onderzoek, en met theater- en sociale-impactorganisaties om wetenschap en praktijk te verbinden. Daarnaast zorg ik voor een nauwe wisselwerking tussen onderzoek en onderwijs door studenten te betrekken bij lopend onderzoek en maatschappelijke vraagstukken.