Diego F. Osorio is een academicus-practitioner en federaal ambtenaar van de Canadese overheid, werkzaam op het snijvlak van klimaatveiligheid, governance, post-conflict wederopbouw en op complexiteit gebaseerde beleidsontwikkeling. Hij is adjunct (associé) professor aan Université Laval, Bishop’s University, de École nationale d’administration publique (ENAP) en École 3A in Lyon. Daarnaast is hij promovendus aan de Universiteit Utrecht, waar zijn onderzoek zich richt op hoe complexiteitstheorie en institutioneel ontwerp beleidsreacties op klimaatgerelateerde veiligheidsrisico’s kunnen versterken, met name in fragiele en conflictgevoelige contexten.
Hij beschikt over meer dan 28 jaar ervaring binnen multilaterale organisaties, nationale overheden en internationale beleidsomgevingen. Zijn loopbaan combineert operationele veldervaring met strategische adviesrollen, onder meer binnen het VN-systeem, de NAVO, de Wereldbank en de Canadese overheid. Zijn werk richt zich op de wisselwerking tussen milieudruk, governance-structuren, conflictdynamiek en economische en institutionele veerkracht.
Een kernaspect van zijn werk is het vertalen van complexiteitstheorie naar concrete methodologieën en instrumenten voor de publieke sector. Hij heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van complexiteitsgerichte benaderingen in beleidsvorming, waaronder systeemdenken, adaptieve governance en besluitvorming onder onzekerheid, met als doel de effectiviteit van institutionele reacties in dynamische en risicovolle omgevingen te verbeteren.
Van 2023 tot 2024 was hij Weatherhead Foreign Policy Fellow aan Harvard University, waar hij onderzoek deed naar klimaatverandering, biodiversiteit en conflictpreventie, met bijzondere aandacht voor de vertaalslag van wetenschap naar beleid en besluitvorming onder onzekerheid. Daarvoor was hij Senior Advisor Climate Security bij Global Affairs Canada, waar hij bijdroeg aan de ontwikkeling van het NATO Centre of Excellence on Climate Change and Security. Eerder vervulde hij een vergelijkbare rol bij CGIAR, waar hij meewerkte aan een mondiale onderzoeks- en beleidsagenda rond klimaatverandering, voedselsystemen en conflictpreventie.
Zijn professionele ervaring omvat diplomatie, humanitaire actie, vredesoperaties en governance van de veiligheidssector. Hij werkte uitgebreid in complexe en fragiele contexten, waaronder Afghanistan, Colombia, Haïti, Irak, de Centraal-Afrikaanse Republiek, Indonesië, Jordanië, Kosovo, Liberia, Pakistan, Timor-Leste en Venezuela. Deze ervaringen vormen de basis van zijn onderzoek en verbinden theoretische analyse met operationele realiteit.
Binnen de Canadese overheid adviseerde hij over vredesoperaties, bemiddeling en klimaatveiligheid, en droeg hij bij aan de integratie van milieurisico’s in buitenlands en veiligheidsbeleid, evenals aan multilaterale onderhandelingen en stabilisatiestrategieën.
Daarnaast is hij actief in het hoger onderwijs. Hij doceert over klimaatveiligheid, governance, post-conflict herstel, politieke economie en complexiteit, met een nadruk op interdisciplinariteit en toegepaste beleidsvraagstukken. Zijn onderwijsbenadering legt de nadruk op ervaringsgericht leren en het gebruik van complexiteitskaders om reële beleidsuitdagingen te analyseren.
Hij is Associate Fellow bij de Raoul-Dandurand Chair in Strategic and Diplomatic Studies (UQAM), Fellow van het Făgăraș Research Institute en medewerker van het Network for Strategic Analysis in Canada. Zijn huidige werk omvat ook toegepaste benaderingen van co-creatie, mensgericht ontwerp en participatieve methodologieën ter ondersteuning van institutionele innovatie in complexe systemen.