Testimonials
Kerstin over Kunstgeschiedenis: educatie en communicatie
Na mijn hbo-bachelor Cultureel erfgoed werkte ik als archivaris en collectiebeheerder. Toch miste ik het menselijk contact dus ik ging op zoek naar een vervolgopleiding waarin ik dat kon combineren met mijn liefde voor kunst. Zo ontdekte ik de master Kunstgeschiedenis: educatie en communicatie. Het bleek een schot in de roos: ik had niet durven dromen dat het zo goed bij mij zou passen.
Vooraf deed ik een premaster, waarbij ik vrijstelling kreeg voor een aantal vakken. Daarnaast werkte ik één dag per week als collectiebeheerder en archivaris en kon ik een beetje sparen. De premaster was pittig omdat ik er nog in moest komen, maar gaf me een stevige theoretische basis voor de master.
Er heerst een cultuur waarbij we elkaar om tips en advies vragen.
Begeleiding op maat
Omdat kunstvakken niet in de onderbouw worden gegeven, startte ik mijn stage direct in de bovenbouw. In dat halfjaar groeide ik enorm. Mijn stagebegeleider speelde daarin een belangrijke rol: zij combineerde ervaring met gezelligheid en gaf na elke les bruikbare feedback. Zij signaleerde wat ik nodig had. Ook hielp het dat ik vooraf een uitgebreid stageplan had gemaakt, waardoor ik begeleiding kreeg die echt bij mij paste.
Lees verder
Samen aan het leren
Wat ik heel fijn vind, is dat je hier als student echt wordt gezien. Feedback op de opleiding wordt serieus genomen en er heerst een cultuur waarin we elkaar om advies vragen. De sfeer is prettig: iedereen is enthousiast over zijn of haar vak en je leert samen. Soms zit je in kleine groepen, soms in volle collegezalen met studenten uit andere gamma richtingen - een goede mix.
Dichtbij jezelf blijven
Door te doen ontwikkel je al snel een docentstijl. Voor mij werkt het om dicht bij mezelf te blijven: open en duidelijk, zonder boos te hoeven worden. Dat hoeft ook helemaal niet, mijn leerlingen doen vaak wat ik zeg en ik laat niet over me heen lopen. Ik merk dat het lesgeven me steeds makkelijker afgaat. Toch blijf ik me ook ontwikkelen. Iedere klas is anders, ieder jaar is anders. Dat is het leuke van dit vak.
Een gecombineerde baan
Voor mijn scriptie onderzoek ik Aboriginal kunst en inclusiviteit in het onderwijs en kunsteducatie. Wat ik hierna wil doen? Het liefst een combinatie: werken op een educatieve afdeling van een museum én voor de klas. De ervaring met lesgeven is sowieso waardevol; ook als museumdocent ben je constant aan het differentiëren en bezig met vakdidactiek. Een combinatie lijkt me tof. Ik weet zeker dat ik een leuke baan ga vinden.
Hoe gaat het nu met Kerstin?
Na twee jaar als docent aan de Reinwardt Academie (AHK) te hebben gewerkt, ben ik aan de slag gegaan als projectleider bij Kunsten ’92, een belangenorganisatie in de culturele sector. De kennis en vaardigheden uit mijn lerarenopleiding gebruik ik nog dagelijks: mijn achtergrond in het onderwijs helpt me om op beleidsniveau mee te denken over kunst- en cultuureducatie. Doordat ik weet wat er speelt in het veld, kan ik beter adviseren en blijf ik de interactie met groepen vormgeven, bijvoorbeeld via activerende werkvormen tijdens workshops. Ik kijk met veel plezier terug op mijn tijd op de opleiding. Het was een waardevolle, leerzame en vooral leuke periode. Het docentschap leer je nooit helemaal af en wie weet keer ik ooit nog terug voor de klas. Voor nu draag ik vanuit mijn huidige functie graag bij aan bewustwording over het belang van goed kunstonderwijs.
Mikkie over Kunstgeschiedenis: educatie en communicatie
Tijdens mijn bachelor Kunstgeschiedenis merkte ik dat ik blij word van het delen van mijn liefde voor kunst. Ik gaf rondleidingen in musea en wilde mijn enthousiasme doorgeven aan jongeren die nog ontdekken wat ze interessant vinden. Ik koos voor de master Kunstgeschiedenis: educatie en communicatie. Zo kan ik mijn specialisatie in kunsteducatie bij elk vak inzetten. Dat bevalt me goed.
Ik begon de master met drie andere studenten, wat het kleinschalig en fijn maakt. Tijdens werkgroepen zat ik ook samen met studenten van andere richtingen. Wat ik zo leuk vind, is dat mijn studiegenoten, net als ik, een passie hebben voor mensen. Bij ieder nieuw vak is de sfeer gelijk goed. We zijn uit hetzelfde hout gesneden.
Bij ieder vak is de sfeer gelijk goed.
De theorie achter het lesgeven
Tijdens de colleges kijk ik terug op mijn eigen middelbare schooltijd. Ik ben me veel bewuster van wat mijn docenten deden toen ik puber was en vraag mezelf geregeld af hoe ik iets (anders) zou doen. Vaak kan ik dat direct in de praktijk brengen tijdens stages. Het is leuk om te zien wat er werkt (en wat niet) om zo steeds beter te worden in het lesgeven.
Lees verder
Samen leren met scholieren
Het is mijn taak als docent om er iedere keer weer een mooie en inspirerende les van te maken. Een van de dingen waar ik achter kwam tijdens mijn stages, was hoeveel waarde ik hecht aan interactie. Het klaslokaal is voor mij niet een plek waar ik vertel wat er moet gebeuren en de leerlingen hun werk doen. Het is de plek waar ik het liefst continu met leerlingen in gesprek ben. Op die manier leren we samen.
Iets teweegbrengen
Na mijn schoolstages liep ik stage bij de educatieafdeling van het Centraal Museum in Utrecht. Daar ontwikkelde ik een rondleiding voor middelbare scholieren. Rondleiden is anders dan lesgeven: je moet in een korte tijd iets meegeven en weer loslaten. Toch heb ik enorm veel kunnen gebruiken van wat ik eerder had geleerd. Ik wist bijvoorbeeld hoe ik moet omgaan met groepen en hoe ik pubers enthousiast kan maken. Museumbezoek is iets anders dan de schoolbanken, dus veel leerlingen vinden het interessant en spannend. Door samen naar kunst te kijken en erover te praten hoop ik nieuwe generaties iets waardevols mee te geven.