Testimonials
Robin over Engelse taal en cultuur: educatie en communicatie
Ik wist al jong dat ik leraar wilde worden. Mijn broers en zus kwamen altijd met schoolverhalen thuis, wat me nieuwsgierig maakte. Mijn middelbare schooltijd was fijn, vooral door leuke docenten en mijn liefde voor Engels. Ik gaf bijles en besloot: ik wil voor de klas staan. Na mijn eindexamen koos ik voor de bachelor Engelse taal en cultuur en daarna de master Engelse taal en cultuur: educatie en communicatie.
Tijdens mijn bacheloropleiding heb ik de Educatieve minor gevolgd. Ik kreeg in mijn eerste stage gelijk een talentklas op het VWO. Ik deed mijn best om zo snel mogelijk alle leerlingen te leren kennen, zodat ik vervolgens op hun interesses kon inspelen met boeken en films. Mijn eigen liefde voor literatuur is pas ontstaan toen ik studeerde.
Het fundament van mijn lesgeven is een goede relatie met mijn leerlingen. Daar investeer ik in.
Blijven groeien in gesprekken
Wat ik tijdens de master heb geleerd, is het voeren van gesprekken. Je krijgt college over gesprekstechnieken en pubergedrag, in werkgroepen pas je dit toe tijdens een rollenspel. Ik heb wel eens meegemaakt dat een werkgroepbegeleider een scholier had uitgenodigd om gesprekstechnieken mee te oefenen. Die combinatie van theorie én gelijk uitproberen in de praktijk, werkt heel goed.
Lees verder
Nu ik voor de klas sta, word ik steeds beter in die gesprekken. Hoe meer leerlingen je leert kennen, hoe meer verschillende achtergronden en problematieken je tegenkomt. Elk probleem vraagt een eigen aanpak. Daar blijf ik in groeien.
De basis is een goede relatie
Het fundament van mijn lesgeven is een goede relatie met mijn leerlingen. In de eerste weken van het schooljaar ben ik vooral bezig met introductie en betrokkenheid. Ik speel altijd ‘two lies and one truth’, waarbij leerlingen moeten raden wanneer hun klasgenoot de waarheid vertelt. Zo krijg ik snel inzicht in wat ze belangrijk vinden en graag delen.
Een mooie ontwikkeling
Tijdens het afronden van mijn scriptie kwam er op mijn oude stageschool een vacature vrij. Ik werd aangenomen en heb nu zeven eigen klassen. Het mooiste vind ik als leerlingen trots zijn op zichzelf. Kinderen die eerst onzeker waren, groeien zichtbaar. Als een leerling inziet dat hij of zij veel waard is, dan kom ik stralend thuis. Dit vak is het mooiste dat er is.
Hoe gaat het nu met Robin?
Ik werk op Het Nieuwe Eemland in Amersfoort als ondersteuningscoördinator en geef daarnaast met veel plezier Engels aan vijf klassen. In mijn rol richt ik me op passend maatwerk voor leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben, en ik coach jaarlijks een groep van zo’n veertien leerlingen individueel. Wat mij het meest raakt aan dit vak is dat je als docent écht een verschil kunt maken voor jonge mensen die hun plek in de wereld aan het vinden zijn. Het gaat veel verder dan lesgeven alleen – je denkt met leerlingen mee over wie ze willen zijn en hoe ze naar de toekomst kijken. De lerarenopleiding heb ik als heel waardevol ervaren: een veilige omgeving waarin ik kon ontdekken hoe veelzijdig het onderwijs is en welke rol het beste bij mij past. Die brede blik helpt me nog dagelijks in mijn werk. Uiteindelijk gun ik iedere leerling een docent die met passie, aandacht en enthousiasme bijdraagt aan hun groei, want zij leren ons minstens zoveel als wij hen.
Kristi over Engelse taal en cultuur: educatie en communicatie
Na mijn studie aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen wilde ik mijn eerstegraadsbevoegdheid halen. Ik bezocht open dagen, vergeleek opleidingen en koos voor de tweejarige master Engelse taal en cultuur: educatie en communicatie. Met mijn hbo-diploma al op zak bood deze studie voor mij de juiste verdieping.
Met een premaster kon ik meteen instromen en kreeg ik enkele vrijstellingen in de master. De keuzecursussen over Engelse cultuur en identiteit spraken me enorm aan. Ik ontdekte dat ik onderzoek doen, artikelen lezen en papers schrijven heel boeiend vind. Al snel wist ik: dit is echt iets voor mij.
Mijn vak is ontzettend leuk, daar word ik zo enthousiast van. Dat wil ik graag overbrengen.
Leren loslaten
Tijdens mijn bachelor liep ik al meerdere keren stage, maar nu stond ik voor het eerst voor een bovenbouwklas. Lesgeven ging me goed af, maar lesgeven aan hogere klassen vraagt om een andere aanpak. Ik was gewend om alles voor te kauwen, maar mijn stagebegeleider liet me zien dat ik van vijfdeklassers meer zelfstandigheid mag verwachten. Ik kan nu beter loslaten en dat vind ik heel fijn.
Lees verder
Een goede sfeer
Vaak probeer ik nieuwe dingen uit in een les. Als het dan niet direct werkt, duik ik opnieuw de boeken in. Of ik vraag aan collega’s en vrienden die docent zijn, hoe zij iets aanpakken. Nu ik met mijn scriptie bezig ben, overleg ik ook geregeld met mijn begeleider vanuit de universiteit. Hij is gelukkig net zo enthousiast over het onderwerp als ik, dus het gaat tot nu toe heel erg goed. Sowieso vind ik de begeleiding vanuit de universiteit heel fijn. Alle docenten zijn enorm behulpzaam en staan altijd open voor vragen. De sfeer is heel relaxt.
Op mijn best voor de klas
Waar ik straks ook werk – middelbare school, hbo of een talencentrum- ik wil blijven lesgeven. Ik krijg een bepaalde rush als ik voor de klas sta. Mijn vak is ontzettend leuk, daar word ik zo enthousiast van. Dat wil ik graag overbrengen. Daarnaast geeft het me een goed gevoel als ik leerlingen kan helpen bij het bereiken van hun doelen. Als ik dan ook nog zo nu en dan gevoelige thema’s kan behandelen in een les - zoals bijvoorbeeld de achtergrond van Thanksgiving - dan ben ik op mijn best.