17 januari 2020

"We delen in West-Europa meer dan we denken met Marokkanen, Turken en Syriërs"

A Tale of 1001 Nights, Gustave Boulanger  (1824–1888). Bron: Wikimedia
A Tale of 1001 Nights, Gustave Boulanger (1824–1888). Bron: Wikimedia

"Niet alleen ‘onze’ Renaissance, maar ook de middeleeuwse Arabische cultuur (Duizend-en-een-nacht!) is in één vloeiende lijn verbonden met de Klassieke Oudheid", menen prof. dr. Koen Ottenheym (Kunstgeschiedenis) en prof. dr. David Rijser in de Volkskrant

Prof. dr. Koen Ottenheym
Prof. dr. Koen Ottenheym

"De tegenstelling uit Duizend-en-een-nacht tussen de volheid van het leven en de noodzaak tot zelfbeheersing loopt ook als een rode draad door de literatuur van de Grieken en Romeinen. Sterker nog: de bloeiende, prachtige Arabische cultuur, die tegenwoordig wordt afgedaan met de termen ‘middeleeuws’ en ‘islamitisch’, vormde een organisch geheel met de antieke wereld in de Late Oudheid", stellen Ottenheym en Rijser. 

Renaissance

"De plot van heel wat van de verhalen uit Duizend-en-een-nacht is later terechtgekomen in de Decamerone van Boccaccio. Daarmee kwamen ze dus terecht in het Florence van de 14de eeuw, dat de bakermat is van de ‘Renaissance van de Klassieke Oudheid’, waarop we in het Westen zo trots zijn."

Romeinse rijk 

"Die parallellen met de antieke wereld zijn volkomen logisch. Marokko maakte immers net als de andere landen van Noord-Afrika eeuwenlang deel uit van het Romeinse Rijk. Ook hier vormt de antieke beschaving een van de grondvesten van de huidige beschaving, net zoals we dat in de noordelijke streken van het voormalige rijk ook graag zien. Onze relatie met de Klassieke Oudheid maakt ons dus eigenlijk een verre verwant van de ‘wereld van de islam’", concluderen Ottenheym en Rijser.