3 december 2019

Kiene Brillenburg Wurth in Een goedemorgen met... op NPO Radio 4

Prof. dr. Kiene Brillenburg Wurth
Prof. dr. Kiene Brillenburg Wurth

Elke zaterdagochtend nodigt NPO Radio 4 tussen tien en twaalf uur een bekende Nederlander uit om een muzikaal portret van zichzelf te schilderen. Afgelopen zaterdag was de beurt aan prof. dr. Kiene Brillenburg Wurth (Talen, Literatuur en Communicatie), die een diverse verzameling stukken ten gehore bracht.

Een muzikaal verleden

Wurth opent de uitzending met het up-tempo 'On my way (to canaan Land)' van Mahalia Jackson, slechts een voorproefje van haar zeer diverse speellijst. "We gaan heel veel pianomuziek horen omdat ik zelf nu eenmaal piano heb gespeeld en speel. We horen oude muziek en nieuwe muziek, we horen vooral veel citaten in de vorm van variaties, bewerkingen, echo's, en we horen heel veel koppels, geliefden en vrienden die elkaars muziek bewerken." Muziek heeft een grote rol gespeeld in Wurth's jeugd, al vanaf het moment waarop haar moeder van haar in verwachting raakte en opnieuw pianolessen nam. Een muzikale carrière zat er voor Wurth zelf niet in, maar haar liefde voor muziek uitte zich later onder andere in haar proefschrift over het muzikaal sublieme.

"De muziekgeschiedenis is een mozaïek van echo's en weerklanken."

Weerklanken

Stukken die verbonden zijn met persoonlijke herinneringen worden afgewisseld met anekdotes uit de geschiedenis. Uit veel van deze verhalen blijk dat muzikale thema's kunnen reizen, niet alleen door de eeuwen heen, maar ook door families en romantische relaties. "De muziekgeschiedenis is eigenlijk een mozaïek van echo's en weerklanken. Er is nooit iets nieuws onder de zon in de muziek, alles klinkt gelukkig steeds weer opnieuw." De kern van dit patroon bestaat uit de mensen in onze levens, die ons kennis laten maken met muziek en ons daarmee niet alleen laten zien dat ze van ons houden, maar er ook voor zorgen dat die muziek nooit verloren zal gaan.