Mogelijke beroepen

Wat voor antropoloog wil jij zijn?

Anders dan bij beroepsopleidingen word je op de universiteit niet opgeleid voor een specifiek beroep. Met het behalen van een universitair diploma laat je zien dat je over een academisch werk- en denkniveau beschikt. Wat je als antropoloog onderscheidt van andere wetenschappers is dat antropologen maatschappelijke kwesties benaderen vanuit verschillende perspectieven, kennis hebben van de culturele aspecten van menselijke interactie en vragen stellen bij dat wat vanzelfsprekend lijkt.

Onderzoeken, veranderen en creëren. 

Antropologen zijn goed in de dialoog aangaan en verbinding leggen met en tussen verschillende groepen mensen. Met de kennis en vaardigheden die je opdoet tijdens deze opleiding, ben je bijvoorbeeld goed in het doen van kwalitatief onderzoek, of ben je juist in staat veranderprocessen in organisaties in te zetten en te begeleiden, maar kun je bijvoorbeeld ook producten creëren om onderwerpen inzichtelijk te maken voor een groot publiek. Hoe dan ook heb je een mooi visitekaartje voor een brede arbeidsmarkt.

 

Klik voor een grote afbeelding
De cijfers in deze afbeelding zijn gebaseerd op Linkedin-gegevens van 750 bachelorstudenten, afgestudeerd tussen 2005 en 2016.

Antropologen op de arbeidsmarkt

Hoewel er soms negatieve vooroordelen over de loopbaankansen bestaan, bewijst de praktijk dat de kennis en vaardigheden die je als antropoloog gedurende je opleiding ontwikkelt juist in toekomende mate gevraagd wordt op de arbeidsmarkt. Waar komen alumni van onze opleiding zoal terecht?

Alumni van onze opleiding werken bijvoorbeeld als beleidsmedewerker bij gemeenten of ministeries; consultant voor bedrijven in verandertrajecten; als adviseur op het gebied van diversiteit, duurzaamheid of internationalisering; onderzoeker bij onafhankelijke onderzoeksinstituten en universiteiten; programma manager bij (internationale) NGO’s, campagneleider bij politieke partijen; docent, trainer of loopbaanadviseur; (onderzoeks-)journalist, redacteur, tekstschrijver en filmmaker.
 

Via het onderwijs kun je heel goed zien wat een land wil met zijn burgers.
Tamara Sijlbing, alumna Culturele antropologie
Tamara Sijlbing
Onderwijsantropoloog, ROC van Amsterdam & ROC van Flevoland
Tamara over haar werk als antropoloog in het onderwijs

'Zij is zo Nederlands’
“Toen ik Culturele antropologie ging studeren, wilde ik meer sociale verbinding in de wereld creëren”, vertelt Tamara. Ze komt zelf uit een diverse familie en cultuurverschillen waren voor haar altijd heel normaal. “Ik ben half-Surinaams, half-Nederlands en ik begreep nooit waarom de multiculturele samenleving als probleem werd omschreven. Soms maken we het moeilijker dan dat het eigenlijk is.” Ze kreeg vaak te horen dat ze ‘zo Nederlands’ is en snapte niet zo goed waarom dat niet gold voor een meisje met een hoofddoek. “Als je meer over elkaar weet, verandert het beeld dat je van elkaar hebt. Uit onderzoek blijkt ook dat de angst voor vreemdelingen het grootst is in gebieden waar die vreemdelingen juist niet zijn.” Als kind bezocht ze het asielzoekerscentrum waar haar moeder werkte en daar kreeg ze een fascinatie voor de multiculturele samenleving. Later speelde de afkomst van haar ouders een speciale rol tijdens haar studie. Omdat ze maar weinig wist over haar Surinaamse wortels, besloot ze namelijk haar bacheloronderzoek in Suriname te doen. “Ik verdiepte me in de cultuur en geschiedenis en ik wilde weten hoe mijn leven eruit zou hebben gezien als mijn ouders niet naar Nederland zouden zijn gegaan.”

Indiana Jones, of toch niet?
De multiculturele samenleving hield Tamara dus al van kinds af aan bezig. Toch twijfelde ze heel lang over wat ze ging studeren. “Op de middelbare school was ik veel met religie bezig, ondanks dat ik zelf niet gelovig ben. Maar ik vond het aangrijpend om te zien wat godsdienst met mensen doet.” Tijdens de bezoeken aan open dagen met haar oma kwam ze in aanraking met Religiewetenschappen en Archeologie. Maar, het werd Culturele antropologie. “De studie was meer overkoepelend, waarbij je je pas later ging specialiseren. Dat was precies wat ik zocht, aangezien ik nog niet wist wat ik ermee wilde gaan doen.” De eerste keer dat ze hoorde over Culturele antropologie weet ze nog goed. “In een televisieprogramma zat een antropoloog die rituelen van stammen bestudeerde. Heel gaaf, hij leek net Indiana Jones. Toen ik opzocht wat een antropoloog doet, bleek het weinig met de films te maken te hebben, maar nog steeds heel erg leuk!” Zoals verwacht specialiseerde ze zich gedurende de studie, in haar geval in de bewustwording van de multiculturele samenleving. Daarna ging ze door met haar master aan de Universiteit Utrecht.

Mensen thuis op de bank zijn moeilijk te veranderen
Tussen haar bachelor en haar master liep ze stage bij een intercultureel adviesbureau en bij een onderzoeksbureau. Bij het onderzoeksbureau ontdekte ze de facetten van het onderwijs waar ze vandaag de dag werkzaam in is. “Je kunt in het onderwijs heel goed zien wat een land wil van zijn burgers. In onderwijsprogramma’s staat namelijk puntsgewijs opgeschreven wat wij sociaal gezien verwachten van mensen. Zo zijn scholen sinds een tijdje verplicht om hun leerlingen te leren hoe ze ‘kritisch moeten denken’, mede als reactie op de radicalisering van moslimjongeren in Nederland.” Volgens Tamara zie je in het onderwijs terug wat onze bestuurders fout vinden gaan. “Het is namelijk veel makkelijker om het onderwijs te beïnvloeden dan om de mensen thuis op de bank te veranderen.” Zo raakte Tamara verslingerd aan het thema ‘burgerschap’. “In de wet staat dat alle basisscholen aandacht moeten besteden aan burgerschap, maar scholen worden volledig losgelaten in hoe ze dat dan moeten aanpakken.” Tijdens haar masteronderzoek onderzocht ze de visie van pabo-studenten op wereldburgerschap en ook hoe pabo-studenten voorbereid worden op lesgeven over wereldburgerschap.

Kijken zonder daar meteen iets mee te willen
Als beleidsmedewerker bij ROC Amsterdam en ROC Flevoland begeleidt ze vernieuwingen binnen de organisatie, die uit maar liefst 11 scholen met in totaal 40.000 leerlingen bestaat. “Het onderwijs is door de politiek continu aan het veranderen en dat maakt het voor mij zo’n interessante wereld.” Het project dat ze voor haar kiezen kreeg: het doorvoeren van keuzevakken in het mbo. Dit is sinds kort verplicht, bedoeld om vanuit het onderwijs meer in te spelen op huidige ontwikkelingen. “In de toekomst is het als technicus bijvoorbeeld ook goed om te weten hoe je een 3D-printer bedient.” Haar achtergrond in antropologie is voor haar werk erg belangrijk. “Als antropoloog heb ik geleerd om naar processen te kijken zonder daar meteen iets mee te willen of iets van te vinden. Ook kan ik verbindingen leggen, waardoor ik weet waar iets vandaan komt. Tot slot kan ik die informatie goed overbrengen op anderen.”

Vroegtijdige schoolverlaters, burgerschap en zelfkennis
Tamara is binnen de enorme organisatie een steunpunt waar mensen bijvoorbeeld terechtkunnen voor management- en directieadvies. Ze geeft voorlichting over nieuwe wetgeving binnen het onderwijs en bepaalt samen met haar collega’s het beleid. “Toen ik begon met mijn werk hier, ontdekte ik al snel dat er heel veel vraag was naar hulp bij het aanbieden van keuzevakken. Je wordt immers docent omdat je les wilt geven, maar dan komt er toch ineens veel meer bij kijken. Ik vind het belangrijk om met mijn ondersteunende positie docenten te ontlasten.” Als beleidsmedewerker heeft Tamara de afgelopen tijd op een hele mooie manier kennisgemaakt met het mbo, vindt ze. Daarom is ze hier nog lang niet klaar. Als dit project afgerond is, wil ze graag weer meer gaan doen met haar favoriete thema ‘burgerschap’. “Er zijn nog heel veel maatschappelijke vraagstukken binnen het mbo die me intrigeren, zoals kritisch denken en zelfkennis, maar ook vroegtijdige schoolverlaters.”

Hoe een natuurramp de structuren in de samenleving laat zien
Die maatschappelijke vraagstukken vond ze ook zo boeiend tijdens de studie. “Ik herinner me bijvoorbeeld dat we les kregen over de gevolgen van orkaan Katrina. Wie er slachtoffer is geworden van die ramp, zegt namelijk heel veel over de structuren in de samenleving. ‘Een natuurramp is pas een natuurramp als er mensen slachtoffer van worden’, die uitspraak zette me wel aan het denken.” Culturele antropologie gaat volgens Tamara vooral over hoe bepaalde culturen met actuele ontwikkelingen omgaan. “Als je het fascinerend vindt wat maatschappelijke ontwikkelingen met mensen doen, dan raad ik je de studie zeker aan.”

De ‘typische’ student Culturele antropologie: open en betrokken
Een ander advies van Tamara: “Zoek tijdens je studie zoveel mogelijk de praktijk op. Dan ontdek je wat je leuk vindt en hoe de praktijk er nou eigenlijk echt uitziet.” Zelf werkte ze als vrijwilliger bij de VoorleesExpress, was ze betrokken bij de Rutu Foundation en liep ze stage bij een onderzoeksbureau en een adviesbureau. Klinkt erg serieus allemaal, maar studeren was voor haar vooral heel erg leuk. “Via de studievereniging Djembé ontmoette ik studiegenoten die lekker open en ook wel een beetje activistisch waren.” Het Djembé-concept ‘Happen en Trappen’, waarbij je voor ieder gerecht naar iemand anders fietst, werd een traditie van haar vriendinnengroep. Ze kijkt positief terug op haar studententijd. “Zowel dankzij de inhoud van de studie als door op kamers te gaan in Utrecht, leerde ik nieuwe werelden kennen waar ik anders niet mee in aanraking zou komen.”

Een multinational is net zo exotisch als een inheemse stam in Guatemala.
Rowan Hordijk, alumnus Culturele antropologie
Rowan Hordijk
Consultant People Advisory Services, Ernst & Young
Rowan over de impact van een antropoloog in het bedrijfsleven

Nieuwsgierigheid kwijt kunnen

“Toen ik klaar was met 6 vwo, had ik geen flauw idee wat ik wilde gaan doen. Geschiedenis was mijn favoriete vak, omdat je je dan verdiept in een context die je niet kent. Ik zocht dus naar een plek waar ik die nieuwsgierigheid kwijt kon”, vertelt Rowan. Via vrienden en familie hoorde hij over de studie Culturele antropologie. “Eigenlijk wist ik totaal niet waar ik na de studie terecht zou komen. Maar ik besloot dat ik vooral wilde doen wat ik leuk vind en dat ik me daar honderd procent voor ging inzetten.”

Je steeds in een andere omgeving bewegen

Zijn biologische achtergrond ligt in Guatemala, dus de vakken over Latijns-Amerika trokken in het bijzonder zijn aandacht. “Voor mijn afstudeerproject woonde ik daar zelfs drie maanden, terwijl ik onderzoek deed naar de invloed van non-gouvernementele organisaties (ngo’s) op straatkinderen.” Hij deed de master Culture, Organization and Management aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, werkte als onderzoeker bij het Amsterdamse Academisch Medisch Centrum en liep stage bij verzekeraar Achmea. “Ik vind heel veel verschillende dingen interessant. Daarom past het beroep consultant juist zo goed bij me. Als consultant moet je jezelf steeds weer in een andere omgeving kunnen bewegen. Doordat je continu voor een ander bedrijf werkt, met een andere uitdaging waar je creatief een oplossing voor mag bedenken.”

Expert in cultuurverandering

Als consultant beantwoordt Rowan in een team hulpvragen van bedrijven. “Een bedrijf vraagt ons bijvoorbeeld hoe ze met nieuwe, technologische ontwikkelingen moeten omgaan, omdat hun klanten bijvoorbeeld hun product sneller en goedkoper willen kunnen bestellen. Vanuit onze ervaringen, kennis en analyses onderzoeken we hoe de klant het probleem kan aanpakken. Daarbij focussen wij op de mensen in het bedrijf, de medewerkers dus.” Rowan en zijn afdeling bedenken niet alleen een strategisch plan, maar helpen ook bij de uitvoering. “Zo interviewen we diverse medewerkers en geven we bijvoorbeeld workshops of trainingen. Daarmee veranderen we hun gedrag en bedrijfscultuur, zodat ze bijvoorbeeld een technologische verandering begrijpen en omarmen.” Vaak vraagt het probleem van Rowans klanten om een cultuurverandering en dat is dan ook precies waar zijn antropologische achtergrond van pas komt. “Ik ben werkelijk iedere dag nog bezig met culturele antropologie.”

Culturen binnen bedrijven? Die zijn minstens zo exotisch als die van verre volkeren!

Tijdens de studie is Rowan de richting ‘corporate antropologie’ opgegaan. “Eigenlijk vind ik de culturen binnen bedrijven net zo exotisch als die van verre volkeren.” Diverse boeken inspireerden hem tot het ontwikkelen van zijn eigen visie, waarmee hij tegenwoordig de culturen van bedrijven analyseert. “Als antropoloog heb ik niet alleen de juiste voelsprieten om snel de normen en waarden op een werkvloer te zien. Tijdens de studie heb ik ook geleerd hoe ik die informatie kan vertalen naar iets concreets waar het bedrijf iets mee kan doen.” Maar zijn achtergrond is slechts één van de visies die zijn team gebruikt om klanten te helpen. “Juist de mix van verschillende houdingen, ervaringen en kennis maakt mijn collega’s zo uniek."

Rowans belangrijkste les

“Mijn manier van doen is niet beter dan de jouwe. Je kunt mensen en hun omgeving niet analyseren als je meteen je oordeel klaar hebt. Het besef van ‘cultureel relativisme’ en daar ook echt naar handelen, dat heeft mij tot nu toe al onwijs veel gebracht.” Net als zijn ‘empathisch vermogen om zich te verdiepen in anderen’. Daardoor werkt hij bijvoorbeeld maar al te graag samen met zijn internationale collega’s uit India, het Verenigd Koninkrijk of Australië.

Hechte vriendengroep

Lessen haalde hij echter niet alleen uit zijn studie. “Ik werd lid bij het Utrechtsch Studenten Corps en ontmoette in korte tijd super veel gezellige, ambitieuze mensen.” De tweede lustrumreis met de hechte vriendengroep die hij daaraan overgehouden heeft, staat al op de planning. Als lid van Enactus, een wereldwijde studentenorganisatie die sociale ondernemingen opzet, maakte hij kennis met het ondernemerschap. “Ik leerde professioneel netwerken, pitchen en samenwerken met studenten uit allerlei studievelden.”

Een betere, werkende wereld

Al deze opgedane ervaringen kan hij goed gebruiken als consultant. “Ik wil mezelf continu ontwikkelen op het gebied van cultuur en gedrag. Hier op mijn werk heb ik dat eindelijk gevonden.” De slogan van Ernst & Young is: Building a better working world. “Als antropoloog wil ik een betere, werkende wereld maken en daarmee een bepaalde welvaart creëren. Duurzame en sociale impact vind ik daarbij extra belangrijk en in de toekomst wil ik daar nog meer mee gaan doen.”

De impact van een culturele antropoloog in het bedrijfsleven

Antropologie is een minder voor de hand liggende keuze, denkt Rowan. “Toch zou ik het aanraden aan andere studenten die dromen van een internationale carrière. Het is jouw kans om op een verfrissende manier bedrijven te helpen om duurzamer en socialer te worden.” De studie Culturele antropologie beveelt hij graag aan jonge mensen aan. “Misschien weet je nog niet zo goed wat je wilt, maar ben je wel nieuwsgierig naar alles en iedereen. En al heb je die positieve, open houding niet, dan ontwikkel je die vanzelf tijdens de studie. Heb het lef om iets anders te doen dan anderen!”

Toen wist ik wat ik wilde doen… luisteren naar levensverhalen en schrijven over wat er voor mensen écht toe doet in het leven.
Natashe Lemos Dekker
Promovenda Antropologie, Universiteit van Amsterdam & Postdoc onderzoeker, Leids Universitair Medisch Centrum
Natashe over werken als wetenschapper

Leren van andere samenlevingen

Eén van de eerste boeken die Natashe voor haar studie Culturele Antropologie las, bevestigde direct dat zij op de juiste plek zat: “Het boek “Mad Dogs, Englishmen and the Errant Anthropologist” van Douglas Raybeck opende een wereld voor me. Dat iemand naar een andere samenleving trok om daarvan te leren... die antropologische benadering vond ik zeer indrukwekkend! Aan het eind van de bachelor mochten we zulk onderzoek zelf gaan doen. Ik ging naar Argentinië om onderzoek te doen naar rouwverwerking en politieke actie onder de Madres de Plaza de Mayo. Toen wist ik dat dit was wat ik wilde doen: luisteren naar levensverhalen van mensen, nadenken en schrijven over wat er voor mensen écht toe doet in het leven.“

De dood gaat ons allemaal aan en tegelijkertijd is het iets heel persoonlijks…

Na haar bachelor rondde Natashe twee masteropleidingen af: Gender Studies en Culturele Antropologie. Onderzoek naar het levenseinde bleef haar fascineren. “Ik was geïnteresseerd in doodstudies en in hoe mensen omgaan met verlies. De dood gaat ons allemaal aan en tegelijkertijd is het iets heel persoonlijks. Als je daarover met mensen praat, kom je meteen tot een bepaalde kern, bij de betekenis van het leven.”

Wanneer het levenseinde in zicht is

Natashe werkt als promovenda voor de Universiteit van Amsterdam en als onderzoeker voor het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC). “Mijn promotieonderzoek gaat over het levenseinde van mensen met dementie in Nederland. Hiervoor heb ik 18 maanden meegelopen in verpleeghuizen. Mijn uitgangspunt was de vraag: wat vinden mensen met dementie, zorgmedewerkers en familieleden belangrijk in de laatste levensfase? Ik heb me gericht op de manier waarop deze mensen het levenseinde vormgeven en welke morele overwegingen daarin plaatsvinden. Daarnaast doe ik aan het LUMC onderzoek naar palliatieve zorg in verpleeghuizen: zorg die gericht is op het bieden van comfort.”

Hoe is het om wetenschapper te zijn?

“Werken in de wetenschap betekent dat je steeds meer je denken ontwikkelt en een kritische benadering hebt. Ik vind het uitdagend om te puzzelen met theorieën, en theorie op te bouwen vanuit de empirie. Boeken lezen voor je werk is natuurlijk prachtig. En dan zijn er de conferenties, waar je je eigen werk kan presenteren, mensen uit allerlei contexten leert kennen en over nieuw onderzoek hoort.”

Wat Culturele antropologie Natashe heeft gebracht

“Culturele antropologie heeft zeker mijn horizon verbreed en laten zien hoe alles met elkaar verbonden is. Ik heb er geleerd kritische vragen te stellen en mijn eigen assumpties te bevragen. Het heeft me laten zien dat er niet één perspectief is, maar dat juist de gelaagdheid en complexiteit van dingen in kaart brengen van belang is.”

Van iedereen die je in het buitenland ontmoet, kun je iets leren.
Rinske Ellermeijer, alumna Culturele antropologie
Rinske Ellermeijer
Senior Child Protection Advisor bij War Child
De kinderdroom van RInske

Vastgehouden aan haar kinderdroom

Als tienjarige zag Rinske op televisie een programma over kinderen in Uganda. Vanaf dat moment had ze een kinderdroom. “Wat ik precies wilde gaan doen, wist ik niet. Maar door de jaren heen bleef ik kinderen die opgroeien in conflict een interessant onderwerp vinden.” Ze koos voor de studie Culturele antropologie, deed de minor Conflict Studies en reisde voor haar bacheloronderzoek naar Guatemala. Verder volgde ze de minor Kinderrechten aan de Universiteit Leiden en deed ze de master Social and Cultural Antropology aan de Vrije Universiteit. “Voor mij maakte de combinatie van culturele antropologie en de specialisatie kinderrechten en conflictstudies het pas echt relevant. Antropologie is enorm breed en daar moet je je eigen weg in vinden. De minoren waren daar voor mij een goed hulpmiddel bij.”

Voorloper in de humanitaire sector

Tegenwoordig ontwikkelt ze samen met het onderzoeksteam van War Child programma’s gericht op de bescherming van kinderen in conflictgebieden. Naast het ontwikkelen van nieuwe programma’s onderzoekt War Child de effectiviteit van programma's. “In de humanitaire sector wordt weinig onderzoek gedaan. War Child is met een eigen onderzoeksteam binnen de organisatie een voorloper.” Volgens Rinske is het begrijpelijk dat organisaties in conflictgebieden direct in actie komen en geen prioriteit geven aan onderzoek. “Direct in actie komen doen we, naast het doen van onderzoek, dan ook nog steeds, in wel 14 verschillende landen.”

Werkzaam in de praktijk en tegelijkertijd onderzoek doen

Toen Rinske Culturele antropologie ging studeren, verwachtte ze dat ze 'met heel veel verschillende soorten mensen zou gaan werken'. Niet alleen in het buitenland, maar juist ook in Nederland. “De focus van de Universiteit Utrecht op de multiculturele samenleving in Nederland intrigeerde mij.” Voor Rinske betekende de studie niet per se dat ze onderzoek ging doen. “Een jaar lang in het buitenland wonen om daar een cultuur te observeren, leek me interessant. Maar ik zocht juist naar meer praktisch toepasbare elementen.” Vandaag de dag is ze dan ook werkzaam in de praktijk, met een onderzoekselement daaraan gekoppeld.

Rinskes beste herinnering uit haar studietijd

"Dat is zonder twijfel mijn bacheloronderzoek, waarvoor ik drie maanden in Guatemala was. Een fantastische kans die ik bij geen enkele andere universiteit zag!" Ze kijkt ook positief terug op de uitjes met studievereniging Djembé. Ze was lid van de Lezingen & Excursies Commissie. "Feestjes zijn natuurlijk leuk. Maar de werkbezoeken die we met de commissie organiseerden, waren stuk voor stuk hele waardevolle ervaringen."

De 'antropologenblik'

Haar belangrijkste les van de studie: de 'antropologenblik'. “Je leert met een open blik, zonder vooroordelen, naar de wereld kijken. Als antropoloog vind je de verschillen tussen mensen interessant, in plaats van lastig.” Volgens Rinske ben je je als antropoloog bovendien bewust van wat je zelf meeneemt in een andere cultuur en vooral ook wat een ander meebrengt. “Je leest enorm veel over hoe het op andere plekken gaat en kijkt wat je daarvan kunt leren. Daar wordt je blik vanzelf groter van. Ik heb soms het gevoel dat mensen heel erg in hun eigen cocon leven.” Dat gevoel had Rinske bijvoorbeeld ook tijdens de vluchtelingenproblematiek in Europa. “Als antropoloog probeer ik me voor te stellen dat ik in de schoenen sta van een vluchteling en het echt te begrijpen.”

‘Wat werkt voor jullie het beste?’

Haar open blik op de wereld uit zich tijdens haar werk voor War Child. “Op dit moment ontwikkel ik een coachingprogramma voor gemeenschappen in conflictgebieden. Een coach helpt mensen om zelf te zoeken naar oplossingen voor de problemen die kinderen tegenkomen.” Deze coach legt niet zijn eigen ervaring en kennis op, maar stelt de vraag 'wat werkt voor jullie het beste?' “Van iedereen die je in het buitenland ontmoet, kun je iets leren. Als je je dat realiseert, kan de wereld heel interessant voor je zijn.”

Minidruppeltje op een hele grote, gloeiende plaat

De 'antropologenblik' komt ook van pas tijdens het omgaan met allerlei verschillende mensen, vindt Rinske. Voor haar werk is ze namelijk veel in het buitenland. “Ik vind het interessant om samen te werken met mensen uit andere culturen.” De ervaringen in het buitenland zijn voor haar de ultieme drijfveer om kinderen in conflictgebieden te helpen. “Ik heb met eigen ogen gezien in wat voor lastige situaties kinderen terechtkomen als ze leven in oorlog.” Ze herinnert zich bijvoorbeeld nog goed dat een kind in Uganda een tekening maakte van kinderen met wapens. “Ik ben een minidruppeltje op een hele grote, gloeiende plaat. Toch wil ik al het mogelijke bijdragen om dat soort schrijnende situaties tegen te gaan.” Eén van de manieren waarop ze dat met War Child wil doen, is door de effectiviteit van programma’s te onderzoeken en deze vervolgens met andere organisaties te delen. “Hopelijk kunnen we daar over een tijdje heel veel kinderen mee bereiken.”

Rijke Vogelbuurt versus de Haagse Schilderswijk

Behalve kinderbescherming in conflictgebieden, zijn er nog veel meer onderwerpen die Rinske interesseren. “Ik zou in de toekomst graag mijn academische vaardigheden willen verrijken met een promotietraject (PhD).” Ook ziet ze nog genoeg intrigerende culturen in Nederland waarbij ze haar antropologenachtergrond kan inzetten. “Zelf woon ik in precies tussen de rijke Haagse Vogelbuurt en de volkse Schilderswijk in. Ik ben zo nieuwsgierig naar wat je uit deze totaal verschillende gemeenschappen kunt halen.” Als je ook naar deze groepen wilt kijken om daar vervolgens iets waardevols mee te doen, dan is Culturele antropologie volgens Rinske een geschikte studie. “Echt iets willen bijdragen, dat is heel belangrijk als je aan deze studie begint.”

 

What's Next?!

Extra voorbereiding op de arbeidsmarkt

Uit al de verhalen en voorbeelden  op deze pagina blijkt dat je als afgestudeerd antropoloog op vele terreinen aan de slag kan. Tijdens je opleiding kan je onderzoeken op welk gebied jouw interesse ligt en je daarin specialiseren. In loopbaangesprekken en tutorbijeenkomsten wordt je daarin begeleid. Ook kan je als student meedoen aan trainingen en workshops van Career Services, die je voorbereiden op je toekomst na de studie.

Ieder jaar organiseert de faculteit Sociale Wetenschappen bijvoorbeeld het evenement What’s Next?! om je te helpen met het oriënteren en voorbereiden op vervolgstudies, stages en de arbeidsmarkt. Gedurende twee weken kun je allerlei gratis workshops bijwonen waarin je begeleiding krijgt bij het plannen van je toekomst en nieuwe skills leert die goed van pas kunnen komen na je studie. Houd de What’s Next?! site in de gaten voor meer informatie over de volgende editie van dit evenement.