Promotie: Understanding Antimicrobial Use and Resistance in Ethiopian Livestock: Towards Prudent Prescribing Through Evidence and Digital Innovation

Samenvatting proefschrift

Antimicrobiële resistentie (AMR) is een groeiende wereldwijde gezondheidscrisis die een bedreiging vormt voor de volksgezondheid, voedselzekerheid en economische duurzaamheid. Het wijdverbreide en vaak ondoelmatige gebruik van antimicrobiële middelen (AMU) bij vee speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van AMR. Deze dissertatie hanteert een multidisciplinaire benadering bestaande uit vijf empirische studies om AMU en AMR binnen diverse Ethiopische veehouderijsystemen te evalueren en evidence-based interventies te ontwikkelen die prudent AMU bevorderen en AMR-risico's in regio’s met beperkte middelen beperken. 

De eerste studie (Hoofdstuk 2) bracht het gebruik van veterinaire geneesmiddelen en apotheekpraktijken in kaart. Hierbij werd wijdverbreid misbruik vastgesteld, evenals slechte opslag en de vertrekking van antimicrobiële middelen door ongekwalificeerd personeel of informele verkopers zonder recept. Boeren gebruikten vaak dezelfde antimicrobiële middelen voor verschillende ziekten, dienden deze toe zonder professioneel advies en hanteerden onjuiste doseringen. Opvallen was dat 43% van de boeren rapporteerde geen klinische verbetering rapporteerde na antibioticagebruik, wat de negatieve gevolgen van deze praktijken benadrukt. 

Hoofdstuk 3 beoordeelde het ziekte management van boeren en hun kennis, attitude en gedrag (KAB) met betrekking tot AMU, antimicrobiële residuen en AMR. De resultaten toonden aan dat het gebruik van antimicrobiële middelen wijdverbreid was, terwijl het merendeel van de boeren een gebrekkige kennis (94%) en ongunstige attitude (97%) vertoonde. Aan de andere kant toonde 80% van de boeren een goede score op gedrag. Negatief AMU-gedrag was sterk geassocieerd met een hoger opleidingsniveau, het houden van meerdere diersoorten en een hogere ziektedruk, wat de complexe sociaal-ecologische determinanten van AMU-gedrag weerspiegelt. 

In hoofdstuk 4 werd een grote database met 12.438 veterinaire klinische casusregistraties geanalyseerd om antimicrobiële voorschrijfpraktijken en de naleving van stewardship-principes te evalueren. Antimicrobiële middelen maakten 75% van alle recepten uit, voornamelijk oxytetracycline en penicilline-streptomycine (penstrep). Bijna alle recepten (97%) waren niet gebaseerd op laboratoriumdiagnostiek, en een substantieel deel was voorgeschreven voor virale en andere niet-bacteriële waarschijnlijkheidsdiagnoses, wat resulteerde in 19% niet-prudent gebruik. Deze ondoelmatige voorschriften waren geassocieerd met specifieke klinieken, klinische signalen en virale infecties, wat de dringende noodzaak van verbeterde diagnostiek en antimicrobieel stewardship in de veterinaire praktijk benadrukt. 

Hoofdstuk 5 onderzocht de bijdrage van AMU aan antimicrobiële resistentie in Escherichia coli-isolaten afkomstig van 83 melkveebedrijven. De studie bevestigde het wijdverbreide gebruik van oxytetracycline, penstrep, sulfonamiden en penicilline. De isolaten vertoonden een hoge resistentie tegen tetracycline (65%), streptomycine (56%) en sulfisoxazol (43%), evenals resistentie tegen kritisch belangrijke antimicrobiële middelen zoals cefalosporines en fluoroquinolonen. Bijna de helft van de isolaten (46,5%) was multiresistent. Zowel de gebruiksgeschiedenis van antimicrobiële middelen als de geografische ligging werden geïdentificeerd als belangrijke determinanten, wat de noodzaak van lokaal afgestemde stewardship-interventies onderstreept. 

In hoofdstuk 6 werd een smartphone-gebaseerde applicatie, "EDDiE", ontwikkeld en geëvalueerd ter ondersteuning van de ziektediagnose en het prudent antimicrobieel voorschrijven bij kleine herkauwers, gebaseerd op 2.687 klinische gevallen. De app liet een redelijke diagnostische overeenstemming met clinici zien (62,3%) en verbeterde het prudente gebruik van antimicrobiële middelen aanzienlijk, met slechts 3,1% niet-prudent behandelde gevallen. De voorschrijfpraktijken verschilden aanzienlijk tussen agro-ecologische zones en regio's en waren grotendeels in overeenstemming met de nationale richtlijnen. Het voorschrijven van antimicrobiële middelen bij virale ziekten is echter in strijd met de WOAH-aanbevelingen, wat wijst op lacunes in de aansluiting bij internationale stewardship-normen. 

Samenvattend biedt deze dissertatie robuust empirisch bewijs, praktische interventies en digitale innovaties ter ondersteuning van veterinaire besluitvorming in regio’s met beperkte middelen. De resultaten benadrukken de dringende noodzaak van versterkt antimicrobieel stewardship ter bescherming van diergezondheid, productiviteit en volksgezondheid. Door digitale tools zoals EDDiE te benutten en One Health-strategieën te integreren, kan Ethiopië de het prudent gebruik van antibiotica versterken, AMR indammen en bijdragen aan duurzame veehouderij.

Als de kandidaat een lekenpraatje houdt, start de livestream een kwartier eerder.