Promotie: Treatment of functional adrenal tumors From preoperative work-up to postoperative follow-up in patients with aldosterone-producing adenoma or pheochromocytoma

Hormoonproducerende tumoren van de bijnieren kunnen leiden tot ernstige gezondheidsproblemen, waaronder moeilijk behandelbare hoge bloeddruk en hierdoor een sterk verhoogd risico op hart- en vaatziekten. Vroege herkenning en de juiste behandeling van deze tumoren zijn daarom van groot belang. In dit proefschrift werd onderzocht hoe de zorg voor patiënten met twee vormen van hormoonproducerende bijniertumoren verbeterd kan worden: primair hyperaldosteronisme (aldosteron-producerend adenoom) en een feochromocytoom.

Een belangrijk deel van dit proefschrift richtte zich op patiënten met primair hyperaldosteronisme: een relatief veel voorkomende oorzaak van een hoge bloeddruk door de overproductie van het hormoon aldosteron. Hoewel het wegsnijden van de aangedane bijnier met de tumor vaak technisch succesvol is, verdwijnen de klachten van de hoge bloeddruk niet bij iedereen volledig. In dit proefschrift werd een predictiescore gevalideerd als praktisch hulpmiddel voor artsen, waarmee voorspeld kan worden welke patiënten het meeste voordeel van een operatie zullen hebben. Daarnaast werd onderzocht hoe de bloeddruk en het medicatiegebruik zich ontwikkelen na een operatie. De resultaten laten zien dat het effect van de operatieve behandeling meestal al binnen enkele maanden duidelijk wordt, waardoor de nazorg beter kan worden afgestemd op de individuele patiënt en langdurige controles vaak niet meer nodig.

Het tweede deel van dit proefschrift richtte zich op patiënten met een feochromocytoom: zeldzame tumoren die stresshormonen produceren. Er werden nieuwe genetische inzichten beschreven en er werd onderzoek gedaan naar innovatieve beeldvormingstechnieken (PET-CT) die kunnen bijdragen aan een nauwkeurigere diagnose en betere opvolging van patiënten met een feochromoctyoom. Ook liet dit proefschrift zien dat een minder uitgebreide operatie bij patiënten met Multipele Endocriene Neoplasie type 2 vaker tot terugkeer van de tumor leidt dan eerder werd gedacht.

De resultaten van dit proefschrift dragen bij aan meer gepersonaliseerde zorg, betere voorlichting aan patiënten en een doelmatiger gebruik van diagnostiek en follow-up. Daarmee kunnen behandelingen beter worden afgestemd op de individuele patiënt en kunnen gezondheidsrisico’s op de lange termijn worden verminderd.