Promotie: The collaborative turn in Chinese urban regeneration in the digital era: power dynamics and the role of planners

Stedelijke herontwikkeling in China maakt in toenemende mate gebruik van collaboratieve benaderingen om de sociale, economische en politieke complexiteit van stedelijke transformatie aan te pakken. In veel steden zijn deze benaderingen geïnstitutionaliseerd via mechanismen zoals community planners en digitale platforms. Hoewel dergelijke benaderingen inclusiviteit en consensusvorming beloven, blijft onvoldoende begrepen hoe macht samenwerking vormgeeft. 

Op basis van casestudies in Beijing, Shenzhen en Chongqing laat deze studie zien hoe samenwerking wordt gevormd door ongelijke verdelingen van autoriteit, middelen en discursieve macht binnen zowel formele instituties als informele, digitale arena’s. De bevindingen tonen zowel de processen als de productieve uitkomsten van samenwerking. Daarnaast wordt blootgelegd hoe zichtbare, verborgen en verborgen gebleven machtsmechanismen binnen samenwerkingsprocessen opereren. De laatste twee machtsvormen versterken staatscontrole en dragen bij aan door elites gedreven erfgoedherontwikkeling. De studie onderzoekt tevens in hoeverre planners—optredend als bemiddelaars of activisten—deze machtsverhoudingen kunnen herconfigureren. 

De studie levert drie bijdragen aan het debat over collaboratieve planning. Ten eerste ontwikkelt zij een geïntegreerd machtskader dat onderscheid maakt tussen machtsbronnen en -arena’s, met bijzondere aandacht voor informele en verborgen machtsmechanismen. Ten tweede conceptualiseert zij digitale samenwerking als een techno-institutionele hybride, waarin sociale media tegelijkertijd stemmen van gemarginaliseerde groepen versterken en institutionele controle consolideren via procesontwerp en inhoudsfiltering. Ten derde biedt de studie een gedifferentieerde analyse van planner agency, en laat zij zien hoe community planners en planningactivisten institutionele beperkingen navigeren, digitale instrumenten strategisch inzetten en selectief participatie- en contestatieruimten uitbreiden. 

De studie betwist westers-centrische aannames over pluralistische samenwerking en biedt een contextgevoelig inzicht in macht, planner agency en digitale governance onder Chinese omstandigheden, met bredere implicaties voor collaboratief stedelijk bestuur wereldwijd.