Promotie: Hulphond verandert het leven van veteranen met PTSS ten goede

Promotieonderzoek naar invloed hulphonden op veteranen met posttraumatische stressstoornis (PTSS)

tot

Veteranen kunnen een posttraumatische stressstoornis (PTSS) ontwikkelen na stressvolle of traumatische gebeurtenissen. Emmy van Houtert onderzocht de invloed van hulphonden op de symptomen van PTSS. Ook bekeek ze het effect van het assistentiewerk op de honden zelf. Een hulphond blijkt het leven van veteranen met PTSS ten goede te veranderen. De honden zelf lijken geen stress te ondervinden van hun werk.

PTSS is het gevolg van een of meerdere zeer stressvolle of traumatische gebeurtenis(sen). Veel voorkomende symptomen zijn nachtmerries, angst en neerslachtigheid, waardoor PTSS iemands leven en dat van zijn/haar naasten zeer negatief kan beïnvloeden. In het kader van hun werkzaamheden kunnen veteranen, politie, en andere geüniformeerden een posttraumatische stressstoornis (PTSS) ontwikkelen.

Veteranen voelen zich beter en ervaren minder symptomen dankzij hulphond

Hulphonden worden al jaren ingezet bij veteranen met PTSS. Tot nu toe ontbrak wetenschappelijk bewijs dat de inzet van hulphonden een positief effect heeft op de mentale gesteldheid van de veteranen. Binnen dit promotieonderzoek werd het effect van de interactie tussen hulphond en veteraan onderzocht, met als doel de behandeling van PTSS te verbeteren én tegelijkertijd het welzijn van de hulphond te waarborgen. 

Resultaten tonen aan dat veteranen dankzij hun hulphond beter kunnen omgaan met hun PTSS symptomen. De fysiologische kenmerken van PTSS (zoals het stresshormoon cortisol) veranderden niet. Toch voelden de veteranen zich significant beter. Ze hadden minder nachtmerries, sliepen beter en hadden minder klinische symptomen. 

Effecten op hulphonden

Ook is gekeken naar de effecten van assistentiewerk op de hulphonden zelf. Uit dit onderzoek kwam naar voren dat de honden die zijn onderzocht geen signalen van langdurige stress vertonen. Verder onderzoek moet nu gaan uitwijzen of dit geldt voor alle PTSS hulphonden en ook over langere tijd.

Inzet van hulphonden voortzetten

Samengevat verandert de toewijzing van een hulphond het leven van veteranen met PTSS ten goede. De hulphond geeft een beter welbevinden bij de veteraan, en lijkt zelf geen stress te ondervinden van het werk. Verder onderzoek naar de inzet van hulphonden is belangrijk om het begrip voor de inzet van dieren bij veteranen met PTSS binnen de reguliere psychosociale hulpverlening te verbeteren en ervoor te zorgen dat deze therapievorm toegankelijker wordt voor veteranen. 

Onderzoek gaat door

Dankzij de support van het Karel Doorman Fonds en een anonieme gever kan deze onderzoekslijn de komende jaren worden voortgezet. Het onderzoeksproject ‘V-PWR 2.0’ richt zich op het inzichtelijk krijgen van de lange termijn effecten van de interactie tussen hond en veteraan. PTSS is namelijk een aandoening die de veteraan voor de rest van zijn leven beïnvloedt. De relatie tussen hulphond en veteraan betekent dan ook vaak een band voor het leven. Hoe reageert de veteraan als de hulphond ‘met pensioen gaat’ en wordt opgevolgd door een andere, jongere hond? En wat betekent dit voor de hond? Daarnaast blijkt uit gesprekken met veteranen en hun familieleden dat de hulphond ook belangrijk kan zijn voor de familieleden. In V-PWR 2.0 wordt ook deze dimensie in kaart gebracht.


Fonds Vrienden Diergeneeskunde maakt onderzoek mogelijk

Het onderzoek ‘Veteranen-PTSS-Werkhonden-Research Project’ (V-PWR) werd mogelijk gemaakt door het Karel Doorman Fonds, Royal Canin, Triodos Foundation, het K.F. Hein fonds, het Utrecht Universiteitsfonds en Vrienden Diergeneeskunde.

Dier en veteraan met PTSS (Vrienden Diergeneeskunde)
Begindatum en -tijd
Einddatum en -tijd
Locatie
Het Academiegebouw (Domplein 29) en digitaal
Promovendus
E.A.E. van Houtert
Proefschrift
Veterans PTSD Workingdog Research (VPWR); The interaction between service dogs and veterans/first aid responders with Posttraumatic Stress Disorder (PTSD)
Promotor(es)
prof. dr. ir. T.B. Rodenburg
prof. dr. H.G.J.M. Vermetten
Co-promotor(es)
dr. N. Endenburg
Meer informatie
Full text via Utrecht University Repository