Promotie: Drivers and implications of circulation and evaporite deposition patterns

Tijdens het vroege Messinien, zo'n 7,2 miljoen jaar geleden, leek de Middellandse Zee al op de Middellandse Zee zoals we die nu kennen. Tegen het einde van het Messinien veranderde het aangename oceaanwater echter in brijnwater, wat leidde tot dikke afzettingen van gips en haliet, waardoor het zoutgehalte van de oceanen wereldwijd aanzienlijk daalde. Deze gebeurtenis, de Messinien zoutcrisis, of MSC, genaamd, vond plaats in een geologisch korte periode van ongeveer 600.000 jaar, tussen 5,97 miljoen en 5,33 miljoen jaar geleden. 

Met behulp van verschillende op natuurkunde gebaseerde modelbenaderingen en massabalansberekeningen hebben we de haalbaarheid van verschillende theorieën onderzocht en hun implicaties vanuit een interdisciplinair perspectief geïnterpreteerd. 

We concluderen dat de afname van de wateruitwisseling tussen de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan niet continu was en al meer dan 7,2 miljoen jaar geleden begon. Op basis van de analyse van een vergelijkbaar model nemen we aan dat er slechts een korte periode was waarin gips en haliet gelijktijdig werden afgezet, in tegenspraak met sommige hypothesen. Afzettingen in de depressie tussen Mallorca en Ibiza wijzen er verder op dat de gipsvorming niet beperkt was tot ondiepe randbekkens en dat een daling van de zeespiegel het bekken tijdens de halietprecipitatie ontkoppelde. Dit heeft implicaties voor de ontwikkeling van het zoutgehalte en leidt tot een scenario wat meer dan 90% van het halietvolume in zowel het westelijke als het oostelijke bassin zou verklaren. 

Onze conclusies benadrukken dat het belangrijk is om naar veranderingen in de tijd te kijken in plaats van naar momentopnamen, aangezien de Middellandse Zee zich in een voortdurende staat van verandering bevond.