Promotie: Digital Care That Fits: Tailored Physiotherapy for Patients with Hip and Knee Osteoarthritis

Artrose is de meest voorkomende gewrichtsaandoening ter wereld en treft vooral de heup en knie. Door vergrijzing en stijgende obesitas- en inactiviteitscijfers zal het aantal mensen met artrose verder toenemen en de impact op de samenleving naar verwachting verder stijgen. Oefentherapie, patiënten educatie en lichamelijke activiteit, voornamelijk aangeboden door fysiotherapeuten, zijn de aanbevolen eerstelijnsbehandelingen. Toch vermijden veel patiënten oefeningen en lichaamsbeweging, vaak uit angst dat bewegen hun pijn zal verergeren. Bovendien verschilt het effect van behandelingen sterk per individu, wat aantoont dat een standaardaanpak niet voldoende is.
Dit proefschrift onderzoekt hoe digitale zorg geïntegreerd kan worden in de reguliere fysiotherapeutische zorg om de behandeling beter af te stemmen op de individuele behoeften van de patiënt. Een eerste studie aan de hand van patiëntcasussen liet zien dat de meeste fysiotherapeuten kiezen voor evidence-based behandelopties, maar dat een aanzienlijk deel toch nog kiest voor passieve behandelvormen zoals massage en dat slechts de helft bekend was met de richtlijnen voor artrosezorg. Dit benadrukt het belang van betere kennisoverdracht binnen de fysiotherapieopleiding en -praktijk.
Er werden twee digitale interventies onderzocht: de Join2Move-app, een onbegeleid oefening-, educatie- en beweegprogramma, en de SmArt-E-interventie, een 'blended care'-programma dat een smartphone-app combineert met fysieke fysiotherapiesessies. De Join2Move-app liet veelbelovende korte termijnresultaten zien op het gebied van pijnvermindering. De SmArt-E-interventie, getest in een grote multicentrische studie over twaalf maanden, liet geen statistisch significante of klinisch relevante verbeteringen zien in de primaire uitkomsten pijn en fysiek functioneren ten opzichte van de gebruikelijke zorg. Na drie maanden toonden deelnemers in de SmArt-E-groep echter wel betekenisvolle verbeteringen in zelfeffectiviteit, fysieke capaciteit en het plannen van activiteiten.
Deze bevindingen laten zien dat digitale zorg potentie heeft, maar dat interventies verder verfijnd moeten worden en beter afgestemd dienen te worden op de individuele patiënt. Toekomstig onderzoek zou zich moeten richten op tools die helpen bepalen welke patiënten het meest baat hebben bij digitale zorg en in welke fase van hun zorgtraject.