22 februari 2019 van 14:30 tot 15:15

Promotie: De verdwenen platen van de Panthalassa Oceaan

Lydian Boschman van de Universiteit Utrecht verzamelde gesteentemonsters van over de hele wereld en reconstrueerde daarmee een deel van de verdwenen Panthalassa Oceaan, de voorloper van de huidige Grote Oceaan. 

Tijdens het Perm-Trias (300-200 miljoen jaar geleden) lagen alle continenten op aarde tegen elkaar aan en vormden het supercontinent Pangea. De andere helft van de aarde was bedekt met water en vormde de Panthalassa Oceaan, de voorloper van de huidige Grote Oceaan. Hoewel men al decennia een vrij goed beeld heeft van de configuratie van de continentale platen die Pangea vormden, was de tektonische geschiedenis van de Panthalassa Oceaan tot nu toe grotendeels onbekend. 

De Panthalassa Oceaan besloeg meerdere tektonische platen. Het overgrote deel daarvan is inmiddels verdwenen, diep weggezakt de aarde in. Het is daarom lastig te reconstrueren hoe de platen van de Panthalassa Oceaan vroeger lagen en hoe ze bewogen. Toch zijn er vandaag de dag nog sporen van de verdwenen oceanische platen te vinden aan het aardoppervlak. Wanneer de ene tektonische plaat onder de andere schuift en in de aardmantel in verdwijnt, een proces genaamd subductie, wordt af en toe van de wegzakkende plaat materiaal afgeschraapt. 

Dit materiaal bevindt zich vandaag de dag langs de randen van de Grote Oceaan en speelt een cruciale rol in de reconstructie van verdwenen oceanische platen van de Panthalassa Oceaan. Boschman laat zien dat door middel van het verzamelen en bestuderen van gesteentemonsters uit Mexico, Costa Rica, Nieuw-Zeeland en Japan plaatbewegingen gereconstrueerd kunnen worden van drie grote platen die zich in de tijd van Pangea in de noordwestelijke, noordoostelijke en zuidelijke Panthalassa Oceaan bevonden.

Begindatum en -tijd
22 februari 2019 14:30
Einddatum en -tijd
22 februari 2019 15:15
Promovendus
Lydian Boschman
Proefschrift
Reconstructing lost plates of the Panthalassa Ocean
Promotor(es)
Prof. dr. Douwe van HinsbergenProf. dr. Wim Spakman