Promotie: Aquitard hydraulic conductivity Investigating heterogeneity with lab measurements and pumping test data

Grondwater is een van onze belangrijkste bronnen van schoon drinkwater. Het stroomt door lagen zand en grind, maar wordt vaak afgedekt door slecht doorlatende lagen van klei, silt of veen: de zogenaamde aquitards. Deze lagen werken als een beschermende deken. Ze houden vervuiling tegen en zorgen ervoor dat ingrepen in de ondergrond, zoals het oppompen van water, beperkte gevolgen hebben aan het oppervlak. 

Toch weten we nog weinig over hoe water precies door aquitards stroomt. Hun doorlatendheid kan sterk verschillen, zelfs binnen hetzelfde materiaal. Dat maakt het lastig om betrouwbare modellen te maken die voorspellen hoe grondwater stroomt. In dit onderzoek is daarom gekeken hoe we aquitards beter kunnen beschrijven en begrijpen. 

Met behulp van laboratoriummetingen, pompproeven en grondwaterstromingsmodellen is onderzocht hoe heterogeen aquitards zijn en welke eigenschappen het meest bepalend zijn voor hun doorlatendheid. Machine learning liet zien dat factoren zoals kleigehalte, diepte en geologische eenheid veel invloed hebben. Pompproeven op verschillende locaties toonden bovendien dat de structuur en ruimtelijke variatie binnen aquitards een grote rol speelt in hoe grondwater zich verplaatst. 

Een belangrijk inzicht is dat de schaal waarop je kijkt uitmaakt. Omdat water vooral door relatief goed doorlatende delen stroomt, en de kans dat deze er zijn groter wordt in een groter gebied, neemt de doorlatendheid toe met schaal. Het onderzoek laat zien dat we met combinaties van data en modellen beter kunnen voorspellen hoe aquitards werken. Dat helpt niet alleen bij het beschermen van onze drinkwaterbronnen, maar ook bij bijvoorbeeld het plannen van duurzame energieprojecten in de ondergrond.