“Ook zeldzame vormen van kanker verdienen financiering”

In deze rubriek kruipen we bij iemand in bed. We stellen twee persoonlijke vragen: waar droom je van en waarvan lig je wakker? Dit keer Marit van den Berg, wetenschapper bij de faculteit Diergeneeskunde. Ze doet onderzoek naar bijniertumoren bij honden (feochromocytomen). Die zijn bij mensen zeldzaam, maar komen bij honden vaker voor dan gedacht. De behandelmogelijkheden zijn beperkt en gaan vaak gepaard met bijwerkingen. Van den Berg hoopt daar met haar onderzoek verandering in te brengen.

Waarvan lig je wakker? 

"Dat er straks geen financiering meer is voor dit fundamentele onderzoek, het is nu al zo moeilijk om die te vinden. Tijdens mijn promotie vroeg een van de commissieleden: ‘Er is oorlog in de wereld, waarom zouden we überhaupt tijd en geld stoppen in zo’n zeldzame ziekte?’ Maar bij mensen is feochromocytoom de meest erfelijke kanker die er is. En bij honden komen deze bijniertumoren veel vaker voor dan we denken. Op dit moment kunnen we honden maar twee behandelingen aanbieden: een operatie of medicatie. Opereren heeft de voorkeur, maar kan niet altijd. Soms is de tumor al uitgezaaid, of vergroeid met omliggende weefsels. Dan is er maar één medicijn. Dat haalt de tumor niet weg en kan flinke bijwerkingen hebben. Bovendien is er amper bewijs dat het werkt. Maar dit is het beste dat we nu hebben. Als we niets doen, zullen deze honden op termijn overlijden.”

Waar droom je van?

“Dat we een betere behandeling vinden, zodat ik meer kan bieden aan honden met dit type kanker en hun eigenaren. Daarvoor moeten we meer onderzoek doen, ook genetisch. Het is belangrijk om bij honden te begrijpen wat er op dat niveau misgaat, dan kunnen we nieuwe behandelingen ontwikkelen, mogelijk ook voor mensen. De hond lijkt biologisch veel meer op de mens dan een muis of rat. Het bijzondere van mijn baan is dat ik patiënten in de spreekkamer zie én onderzoek doe naar de aandoening die ze hebben. De vertaling van fundamenteel onderzoek naar patiëntenzorg, en van hond naar mens en andersom, maakt dit werk voor mij waardevol.”

Dit is een verhaal uit:

Tekst: Myrna Tinbergen
Beeld: Bas Niemans