Biografie prof. dr. David de Wied

Volgens de overlevering zou prof. dr. David de Wied eigenhandig de medische faculteit van de Universiteit Utrecht hebben gered. Als adviseur van toenmalig minister Deetman bezorgde hij de faculteit zijn medisch-biologische profiel. Daardoor zou sluiting zijn voorkomen.

Op 21 februari 2004 overleed de emeritus-hoogleraar op 79-jarige leeftijd. Na de oorlog studeerde hij in Groningen geneeskunde, waar hij in 1952 promoveerde. De Wied was vanaf 1963 tot 1990 hoogleraar aan de Universiteit Utrecht, waar hij het Rudolf Magnus Instituut voor Neurowetenschappen oprichtte.

Hij verwierf nationaal en internationaal faam als baanbrekend onderzoeker op het gebied van hersenen en gedrag. De Wied maakte naam met zijn onderzoek naar de zogenoemde neuropeptiden. Hij ontdekte dat deze kleine stukjes hormoon zorgen voor de informatieoverdracht tussen hersencellen. Daaruit vloeide het idee voort van de 'leerpil', een middel dat de werking van de neuropeptiden zou stimuleren, waardoor leren gemakkelijker zou worden.

De Wied is verschillende malen gelauwerd voor zijn wetenschappelijke en bestuurlijke prestaties. Hij werd onder meer onderscheiden als Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en Commandeur in de Orde van Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland.

Het boek David de Wied. Toponderzoeker in polderland van Rienk Vermij (ISBN 978 90 5345 362 9), volgt De Wied's speurtocht door de hersenen en de menselijke hormonen en de bouw van zijn fameuze onderzoeksgroep.