Architectuur in De Uithof
De Uithof is een staalkaart van moderne architectuur geworden. Met ontwerpen van internationaal gevierde architecten als Rem Koolhaas, NL-Architects, Wiel Arets en Erik van Egeraat.
Meer achtergrondinformatie over De Uithof biedt het artikel 'De Architectuur van De Uithof' (pdf) van architectuurcriticus Hans Ibelings.
The Basket
In het hart van De Uithof, aan de voet van het Willem C. van Unnik gebouw staat een trendy café met een basketbalveld er bovenop. Aan een plein waar ook winkels en andere voorzieningen te vinden zijn. The Basket is ontworpen door NL-Architects, die er in 2003 de Rietveldprijs en de prijs van het Nederlands Architectuur Instituut voor jonge architecten voor kregen.
Educatorium
Dit centraal onderwijsgebouw heeft grote collegezalen, tentamenfaciliteiten en een groot restaurant. Het Educatorium is gekoppeld aan het Marinus Ruppert Gebouw en het Willem C. van Unnik Gebouw. Het ontwerp is van Rem Koolhaas (Office for Metropolitan Architecture), waarvoor hij in 1999 de Rietveldprijs kreeg. Het Educatorium wordt ook gebruikt voor congressen en bedrijvendagen.
Universiteitsbibliotheek Uithof
Centraal in De Uithof ligt de universiteitsbibliotheek, door Wiel Arets ontworpen en in 2004 opgeleverd. Een gebouw met ongekende ruimtelijke effecten, grotendeels in zwart, rood en wit uitgevoerd. De bibliotheek herbergt zo’n 1000 studieplaatsen en meer dan 4,2 miljoen boeken. Het gebouw trekt veel (internationale) belangstelling. In 2005 kreeg Wiel Arets er de Rietveldprijs voor.
A.A. Hijmans van den Berghgebouw
Dit onderwijsgebouw voor de Faculteit Geneeskunde is één van de nieuwste gebouwen in De Uithof. Architect Erick van Egeraat (EEA Rotterdam) ontving er in 2007 de Rietveldprijs voor. Aan de achterkant vormt het gebouw een geheel met het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Drie glazen kegels zorgen voor licht in het diepe gebouw, de gevel is opgebouwd uit verticale stroken aluminium, glas en natuursteen.
Marinus Ruppert Gebouw
Dit is het eerste universiteitsgebouw in De Uithof, ontworpen door Sjoerd Wouda en in 1963 opgeleverd. Bijzonder door de ruimtelijke hal, de modernistische stijl en de kleurstellingen. De naamgever Marinus Ruppert stond als bestuurder aan de wieg van de ontwikkeling van De Uithof. Oorspronkelijk heette het gebouw: Transitorium 1.
Minnaertgebouw
Het Minnaertgebouw is opgeleverd in 2002 en ontworpen door Willem Jan Neutelings. Kenmerken zijn de opvallende vormen en lichtinval en de bijzondere energiehuishouding. In de grote hal is een grote vijver, het regenwater en licht vallen door het dak. Langs de kant zijn er treincoupés als zitplekken. Het gebouw is vernoemd naar de wereldberoemde natuur- en sterrenkundige
prof. dr. Marcel G.J. Minnaert.
Studentenhuisvesting
Sinds 1998 wordt er in De Uithof ook gewoond. Drie grote wooncomplexen en een tijdelijk complex in kleurrijke spaceboxen (La Capanna) bevatten zo’n 2000 wooneenheden. De Cambridgeflat gelegen aan de Cambridgelaan, telt 1000 kamers en werd ontworpen door Rudy Uytenhaak. De Bisschoppen werd in 2007 officieel ingezegend door Kardinaal Simonis, telt 500 kamers en is ontworpen door Köther-Salman architecten. Gelegen aan het Middeleeuwse pad ‘de bisschopsweg’. In 2008 werd het kleurrijke Casa Confetti opgeleverd. In dit ontwerp van Marlies Rohmer zijn bijna 400 kamers. Alle complexen worden beheerd door de Stichting Studenten Huisvesting Utrecht.
Warmtekrachtcentrale
Een markant architectonisch hoogstandje van architect Liesbeth van der Pol is de warmtekrachtcentrale. Deze huisvest zes enorme gasmotoren die elektriciteit én warmte genereren voor De Uithof. Beeldvormend zijn de zes schoorstenen en de oranje-rode kleur van het gebruikte corten-staal. De warmtekrachtcentrale maakt slim gebruik van restwarmte voor de verwarming en koeling van universitaire gebouwen.
Ingmar Heytze schreef speciaal voor de opening van dit gebouw het gedicht “Gebed voor warmtekrachtcentrale”(pdf)