Diergeneeskunde

Bacheloropleiding

De ministers van Onderwijs hadden in Europees verband bij het Bologna-verdrag bepaald, dat in alle lidstaten en voor alle universitaire studierichtingen het Bachelor- Mastersysteem (BaMa) werd ingevoerd. 
In september 2007 is diergeneeskunde begonnen met het eerste jaar van de driejarige bachelor. In jaar 1 van de opleiding wordt begonnen met het leggen van een algemene basis, het bouwplan. In dit bouwplan wordt lesgegeven in de grondbeginselen van een aantal structuren en processen in het dierlijke lichaam. Er wordt ingezoomd op cel- en molecuulniveau, maar er wordt ook gekeken naar populatiedynamica. In het laatste deel van jaar een en in de jaren twee en drie wordt thematisch onderwijs aangeboden waarin diersoortoverschrijdend inzicht in gezonde en zieke dieren centraal staat.

Blok- en lijnonderwijs

Het onderwijs in de bachelor is onderverdeeld in blok- en lijnonderwijs. Er zijn vier periodes per jaar van tien weken en het lijnonderwijs wordt gedurende meerdere periodes gegeven. Blokonderwijs betreft vooral pathobiologische thema's zoals van cel tot weefsel, bloedcirculatie, voortplanting, infectieziekten, veterinaire volksgezondheid, etc. In het lijnonderwijs worden onderwerpen geïntroduceerd die meer tijd vergen om te behandelen en dusdanig verankerd moeten worden in de vaardigheden van een toekomstige dierenarts, dat deze over meerdere blokken uitgesmeerd worden. Denk aan professioneel gedrag, ethiek, klinisch redeneren en diagnostiek.

Klinisch redeneren

Een belangrijk thema in lijnonderwijs is het oefenen van klinisch redeneren. De student oefent de rol van dierenarts waarbij een probleem als uitgangspunt wordt genomen. Bij het oplossen van het probleem zijn kennis, inzicht en vaardigheden nodig die grotendeels daarvoor in de opleiding aan de orde zijn gekomen. Centraal staat het nemen van beargumenteerde beslissingen (besliskunde), en het onderbouwen van oordelen en adviezen. Huidig onderzoek levert nieuwe kennis en inzichten op, ook deze nieuwe informatie moet de dierenarts in zijn of haar wetenschappelijk onderbouwde beslissing meenemen.